Lífið í Ástralíu

2009-06-24T19:22:00.002+10:00

Hér í Mt Gamiber er allt bara fínt að frétta. Við erum orðin nokkuð góð í kuldanum hér og gleðjumst bara þegar það er hlýtt og sólríkt. Í Cairns vorum við evrópsku vinkonurnar sammála um að við söknuðum þess að gleðjast yfir góðu veðri því í Cairns er eiginlega alltaf gott veður.
Síðasta sunnudag fórum við í bíltúr í norðurátt. Á einum klukkutíma keyrðum við í gegnum mjög mismunandi svæði. Fyrst var mikið af grænum högum með kúm, hestum og kindum, þá fórum við í skóga en hér er mikil skógræktariðnaður. Í lokin fórum við í gegnum Coonawarra sem er frægt fyrir vínekrur. Við stoppuðum í Naracoorte og skoðuðum risa stóran helli þar sem hafa fundist ‘fossils’ af risadýrum. Ég vissi þetta ekki en fyrir um 500 000 árum voru til 3 metra háar kengúrur, Wombats á stærð við bíl og risa snákar. Arinze var hálf smeykur við að fara ofan í hellinn til að byrja með en svo var hann svo stór að það var ekkert meir. Rósa hefur yfirleitt ekki vit á að vera hrædd við neitt.
Næsta sunnudag förum við svo væntanlega eitthvert í Victoria, á eftir að plana það betur.

Krakkarnir byrja í leikskóla í næstu viku og verða tvo daga í viku eins og þegar við vorum í Cairns. Þá get ég farið að leita mér að vinnu eða einhverju öðru að gera.

Ný byrjun - einu sinni enn

2009-06-07T14:06:00.000+10:00

Það hefur tekið heilmikið á að byrja á þessu bloggi. Síðan síðast er svo margt búið að gerast og þá er erfitt að ákveða hvar á að byrja og hvar á að enda.
Kannski er bara best að byrja á endanum. Við erum sem sagt flutt frá hlýju, sólríku Cairns þar sem allir vinir okkar eru. Fluttum til kalda og blauta Mt Gambier þar sem við þekkjum engann. Ævintýraskapurinn er ekki alltaf auðveldur, sérstaklega þegar kemur að því að flytja með tvö börn. Við ætlum að reyna að leigja út húsið okkar í Cairns og þess vegna, þegar við vorum að pakka, þurftum við að ákveða hverju ætti að henda, hvað ætti að selja á bílskúrssölu, hvað ætti að gefa, hvað ætti að taka með okkur í flugið, hvað ætti að senda í kössum og hvað skyldi geyma hjá Aroni vini okkar. Flókið, já. Á endanum hafðist þetta allt saman, eins og venjulega.
Mt Gambier er rúmlega 20 þúsund manna bær í Suður Ástralíu, nálægð ríkjamörkum Victoria. Það er mitt á milli Adelaide og Melbourne, um 5 klst keyrsla í hvora átt. Bærinn er byggður í hlíðum eldfjalls og hér eru margir gígar sem eru fullir af vatni. Frægast er Blue Lake sem er eins og nafnið gefur vísbendingu um blátt. Reyndar ekkert venjulega blátt þar sem stundum verður það kóbalt blátt og enginn veit ástæðuna fyrir því. Hér er líka mikið af hellum ofan í jörðu út um allan bæ og þar er líka eitthvað vatn sem er hægt að kafa í. Það stendur ekki til hér á bæ.
Við leigjum hér hús með húsgögnum. Það er mjög fínt, með fínum antíkhúsgögnum. Kannski er það ekki alveg það hentugasta þegar litlir skæruliðar eru með í för en valið var nú ekki fjölbreytt. Hér er hins vegar girðing allan hringinn í kringum húsið og góð stétt til að hjóla á bak við hús. Húsið er í elsta hverfinu hérna og er eins og húsin í kring mjög sjarmerandi. Þau eru líka frekar köld, við erum með arinn í stofunni sem við notum helst ekki, rafmagnsofn í borðstofunni sem svínvirkar og svo bara litla rafmagnsofna í herbergjunum. Krakkarnir tóku flutninginum mjög vel. Eftir fyrstu nóttina fóru þau að sofa í sínum herbergjum. Arinze hefur hjónarúm og Rósa einbreitt rúm. Hún var enn í rimlarúmi í Cairns og hefur aðeins verið að detta fram úr. Það hlýtur að lagast.
Helstu kostirnir sem ég sé við að búa hér er hárið á mér flottara en klessist ekki strax niður eins og í Cairns. Eins verður mun minna um þvott hér þar sem það er hægt að fara í flík oftar en einu sinni. Svo er heilmikil ástæða til að kaupa föt hérna. Eftir þrjú ár í Cairns var ekki mikið til af skjólflíkum. Krökkunum finnst svo mikið sport í því að vera í skóm (voru berfætt eða í sandölum í Cairns), hvað þá jökkum en svoleiðis höfðu þau ekki átt fyrr. Reyndar var fyndið þegar við ætluðum að fara út fyrsta daginn. Húsið var mjög kalt og við dúðuðum okkur sjálf og börnin í úlpur, húfur o.s.frv. Þegar út var komið blasti við okkur fólk á göngu á stuttermabolum og léttum flíspeysum. Það tekur tíma að aðlagast nýju loftslagi – þó maður sé frá Íslandi.
Ég lofa nú ekki að vera dugleg að blogga en þeir sem vilja fylgjast með verða bara að vera á Facebook – eins og allir hinir.

Mars... soldid seint

2009-04-12T10:52:00.000+10:00

Eitthvað var um að vera í mars þó ég hafi ekki nennt að skrifa um það þá. Til dæmis:

Þá var fyrrverandi apótek Okezie aftur rænt. Eins og fyrir hálfu ári þá kom maður með hníf klukkan tvö á sunnudagseftirmiðdegi. Vildi aftur lyf og pening. Sami maður, en nú í skóm. Gott að fólk lærir af fyrri reynslu. Sama myndavél var á staðnum og lögreglan var ekki lengi að banka uppá hjá bófanum. Eini munurinn, fyrir utan þetta með skóna, virðist vera að minn maður var blessunarlega hættur. Kannski hefði verið betra að leyfa manninum að dúsa í djeili í smá tíma – svona fyrst hann er bófi.

Nú ég útskrifaðist úr háskólanum hérna, fékk hatt og skikkju og skírteini. Er enn ekki komin með vinnu samt og það lítur ekkert sérlega vel út. Daginn fyrir útskrift varð ég fyrir verulegum sálrænum áföllum. Við höfðum skroppið út og þegar við komum til baka beið mín blómvöndur við dyrnar. Með honum fylgdi miði sem á stóð að nágrannarnir á móti hefðu verið svo indælir að lána blómakonunni vasa til að halda blómunum ferskum. Ég hef áður minnst á þessa nágranna mína sem spássera á bleiku bikini (hún) og lítilli sundskýlu (hann, bara svona til að hafa þetta á hreinu). Þrátt fyrir bænaraugu og almenn blíðlegheit þá tókst mér ekki að fá Okezie til að skila vasanum af ótta við bleika bikinið. Þar með dæmdist á mig, blómþegann, að skila vasanum og að sjálfsögðu tók speedo skýlan á móti mér. Það er mjög óþægilegt að standa beint á móti öldruðum manni í lítilli sundskýlu. Verra er þegar hann talar lélega ensku og hefur ekki hugmynd um hvaða blómvasa ég er að tala um. My wife is the gardener sagði hann bara. Nó, ðis is jor vaaas, theink jú verí möts. Og sneri ég mér við. Þetta andlega áfall var svo bara svona viðvörun fyrir því sem á eftir kom. Seinna um daginn þurfti ég nefnilega að fara til skólasystur með bækur sem hún hafði lánað mér. Ég tók Arinze með mér í þennan litla bíltúr. Eins og alvanalegt er hér þá var útidyrin opin en bara læst með flugnanetinu. Í gegn sá ég mann sitja við tölvu beran að ofan. Honum virtist brugðið að sjá okkur standa þarna og bað okkur að bíða aðeins, stóð upp og náði í handklæði til að hylja á sér bossann. Júbbs, hann var bara á nýju fötum keisarans. Gaman að þessu...

Nú man ég náttúruelga ekkert fleira sossem. Börnin eru bar hress svona almennt. Augntennur aðeins að stríða dömunni. Hún er búin að læra svona helstu orðin, búið, út og kúka og eitthvað meira. Arinze er líka bara í góðum gír. Honum fer mikið fram í tali og hann kann á tölvu núna. Hér eftir get ég kannski bara kennt honum um bloggleysi, hann vill að sjálfsögðu alltaf fara í tölvuna þegar ég sest við. Segi þetta svo bara gott í bili.

Februar

2009-02-02T15:57:00.002+11:00

Eitthvað lofaði ég upp í ermina á mér í síðustu færslu með Bubba byggir köku. Nokkrum dögum fyrir afmæli fór ég í panik yfir þessari fljótfærni og sá marga marga kremliti sem óyfirstíganlegt vandamál. Það var nú ekki mikið kvartað yfir afmæliskökunni, ég skellti Valta bara á hana og bjó til göngustíg úr lituðum súkkulaðispæni. Svo var kakan líka mjög góð (Álagrandakaka með Betty Crocker kremi). Afmælið tókst alveg frábærlega. Ég bauð færra fólki en í síðustu afmæli og krakkarnir léku sér öll vel saman, mömmur spjölluðu í einu horni og pabbar í öðru. Arinze fékk mjög fínar gjafir að venju; bíla, bækur og verkfæri. Við gáfum honum hlaupahjól sem hann þeysist á hér innandyra sem og hljómborð, vasaljós og labb-rabbtæki.

Í gær var viðbúnaður í Cairns vegna yfirvofandi hitabeltisstorms (Cyclone Ellie) sem átti að koma að landi um nótt. Þó stormurinn væri bara styrkleiki 1 þá var fólk beðið um að festa allt útidót eða færa það inn. Við bættum á batteríbirgðarnar og vorum með útvarp og vasaljós við höndina. Einnig keyptum við stóra brúsa af vatni og ætluðum að fylla baðkarið af vatni ef eitthvað yrði úr veðrinu (til að hafa til að sturta niður í klósetti). Þegar stormurinn kom að landi dró úr honum og úr varð bara djúp lægð. Hér hefur rignt mikið undanfarna daga og hafa ár flætt yfir og vegir farið í sundur. Unglingur drukknaði þegar hann lenti í flóði hér rétt hjá Cairns. Þetta veður er alvanalegur hlutur hér á þessum tíma árs, hluti af því að búa í þessu loftslagi. Reyndar er þetta fyrsti stormurinn sem kemur svona nálægt Cairns síðan við fluttum hingað en nokkrum mánuðum áður en við fluttum hingað 2006 skemmdi stormurinn Larry mikið. Það er þó undarlegt að í sama landi á sama tíma skuli hitabylgja og kjarreldar vera vandamál. Ástralía er bara svo ofsalega stór að það er pláss fyrir allt í einu.

Læt þetta duga í bili... Nenni ekki að setja inn myndir en bendi þess í stað á barnalandssíðuna sem er nýuppfærð

Janúar

2009-01-14T21:09:00.004+11:00

Það verður lengra og lengra á milli hvers bloggs svo það er varla að það taki þessu. Þegar meir að segja mamma er komin á facebook þá er ekki svo mikill tilgangur með blogginu, nema kannski fyrir fólk eins og mig sem hefur aldrei getað haldið dagbók.

Jólin voru róleg en góð. Við blöndum hefðum á heimilinu. Við höldum jólin á jóladag og opnum pakkana þegar við vöknum sem var í þetta skiptið klukkan 5.30. Svo borðum við íslenskan/danskan jólamat (purusteik með brúnuðum kartöflum og eplasalati). Matur skiptir börnin litlu máli þar sem Arinze borðar alltaf bara það sama og smakkar aldrei neitt nýtt og Rósa borðar allt svo við nýttum tækifærið til að borða í ró og næði þegar þau fengu sér blundinn. Það var mjög notalegt. Svo borðuðu þau bara venjulegan mat - greyin. Jólin koma enn aftan að mér hér í Ástralíu. Það er engin jólastemming svo ég held í framtíðinni verðum við bara að halda fast í þær venjur sem við sköpum okkur til að komast í gírinn. Þessi jólin gerðust þau undur og stórmerki að við fórum í kirkju á jóladagsmorgun. Við vorum illa undirbúin svo eina kirkjan sem við fundum var kaþólska kirkjan niðrí bæ. Okezie var í kaþólskum skóla sem krakki í Nígeríu og ber ekkert sérlegan hlýhug til þeirrar trúar síðan þá en lét sig hafa það. Eftir rúman hálftíma var Rósa komin með nóg og bjargaði okkur út. Þá var presturinn búinn að tala lengi um fæðingu sjálfs síns með mjög eintóna röddu.

Við drifum okkur í bæinn á gamlárskvöld til að sjá flugeldasýningu. Tillitslausu foreldrarnir voru nú ekkert að hafa fyrir því að vara tæplega þriggja ára soninn við hávaða og ljósum sem hann hefði aldrei séð fyrr og fengu það nú í bakið. Okkar maður sagði bara ‘bílinn, bílinn’ og vildi fá tígrisdýrið sitt. Þar sem við fáum ekkert mikið út úr því að pína börnin okkar fórum við bara og þegar við vorum komin aðeins frá kom bara ælugusa frá litla manninum. Seinna um kvöldið þegar hann var búinn að sofa í 1-2 klukkutíma vaknaði hann grátandi með hjartað nánast utanáliggjandi hann var svo hræddur þetta skinn. Arinze minn er nú reyndar ekkert rosalegt ljónshjarta. Í tvo daga bjó einhvers konar fugl (vona ég, við sáum aldrei neitt) hér á þakinu eða í garði mjööög nálægt sem gargaði mjög hrollvekjandi gargi. Okezie óskaði þess að eiga byssu en sem betur fer bjargaði tígrisdýrið hans Arinze þessu eins og reyndar flestu. Hver þarf á forleldrum að halda þegar hann á tígrisdýr.

Það fylgir nýju ári rigning hér í Cairns þar sem eru í raun bara tvær árstíðir, blauta og þurra. Síðustu tvo til þrjá daga höfum við verið að fá fylgifiska hitabeltisstormsins Charlotte sem gekk yfir fyrir norðan okkur. Það er talað um þriggja milljóna dollara tjón sem gerir ca 250 milljónir íslenskar hér í Cairns þar sem hefur mikið flætt inn í hús og atvinnuhúsnæði. Ég er búin að vera lasin síðustu daga og varð ekkert vör við þetta allt saman, nema náttúrulega rigninguna og pollana í garðinum en hér flæðir ekkert. Fyrir þá sem þekkja til hér þá er þetta aðallega í norðurbænum og miðbænum og svo nálægt ám. Á www.cairns.com.au er hægt að sjá fullt af myndum teknum á síðustu dögum.

Rósa stækkar og þroskast. Hún er nú ekkert mikið málgefnari en bróðir hennar var á þessum aldri en segir þó ‘já’ og ´jæja’ og ætti því alla vega að vera sæmilega samræðuhæf við eldri borgara. Svo er hún nokkuð lunkin við að segja formaða kubba í rétt göt og er orðin alveg fullklár í að blása í flautu, hátt meir að segja. Fátt notalegra en að hlusta systkin blása í blokkflauturnar sínar. Og gott að það eru til fimm eða sex stykki svo það þarf aldrei að leita að neinni.

Arinze er einstaklega hjálpsamur ungur maður. Hann setur í þvottavélina fyrir okkur og svo þegar hann heyrir að hún er búinn þá er hann fyrsti maðurinn á svæðið til að taka úr henni. Leitar meir að segja að körfunni ef svo ber undir. Hann tekur líka samviskusamlega úr uppþvottavélinni og hnífar, skeiðar og gafflar rata á réttan stað. Stundum er þessi hjálpsemi aðeins of mikil. Það tekur t.d. mun styttri tíma að ganga frá innkaupunum sjálfur og svo í dag þegar ég var búin að þrífa búrskápinn allan í leit að vondri lykt þá fann ég plastpoka á neðstu hillu með fyrrverandi frosnum kílóapakka af fisk. Þetta yndi.

Nú er alveg að skella á þriggja ára afmæli og verður haldið þemaafmæli með Bubba sem byggir þar sem húsmóðirin er bara húsmóðir. Ég er komin með mynd af Bubba til að setja á köku og svo kemur í ljós með skreytingar, leiki og þess háttar. Er að spá í að fara í yfirdrifsgírinn með þetta svona einu sinni. Það verður líka örugglega rigning svo það er betra að vera vel skipulagður.
Segi þetta gott í bili, er alveg "up-to-date" á Barnalandinu svo þeir sem vilja geta skoðað þar. Annars finnst mér ég vera að halda framhjá Facebook með því að blogga...

Rétt slepp...

2008-11-28T10:53:00.002+11:00

Hvar byrjar maður blogg eftir næstum tvo mánuði með tilheyrandi hamfarafréttum upp á næstum hvern dag?

· Aðal pæjan hún Rósa varð eins árs í nóvember og var að sjálfögðu haldið upp á það með pompi og prakt. Þar voru allir glaðir og reifir, ánægðir með krókódílakökuna og allt dótið. Það er að segja allir nema Rósa sjálf sem var í sínu versta skapi á ævinni. Grenjaði á suma gestina og vildi bara hanga á handlegg móður sinnar. It´s my party and I cry if I want to hefði hún sungið ef snuddan hefði ekki verið á sínum stað.

· Þessi sama aðal pæja heimilisins er nú líka byrjuð á leikskóla á fimmtudögum eins og stóribró. Hún er búin að fara tvisvar og var seinna skiptið mikil framför frá því fyrra. Það verður seint sagt að Rósa mín sé skaplaus.

· Foreldrarnir hafa verið duglegir við að vanrækja börnin í nóvember. Okezie fór í hálfgerða fyllerísferð til Townsville með rugbyfélögum sínum. Þar var fyrsti leikurinn í heimsmeistarmótinu í rugby spilaður. Eitthvað voru félagarnir skrautlegir, t.d. þá komst einn ekki á leikinn sökum drykkju og annar ældi alla leiðina heim daginn eftir. Sem betur fer var minn maður ekki annar þessara. Aðra helgi fór hann svo til Sunshine Coast sem er nálægt Brisbane á námskeið og svo sendi hann húsmóðurina í orlof til Gold Coast sem er líka nálægt Brisbane. Það var útskriftargjöfin mín (útskrifast reyndar ekki fyrr en í mars). Þar var ég á fjögurra stjörnu spa hóteli sem var mjög ljúft þó Gold Coast hafi reyndar verið Cold Coast meðan ég var þarna, rigning og bara 20 stig. Ég var ekki einu sinni með jakka eða síðar buxur með mér enda á ég ekki svoleiðis (reyndar á ég galla buxur en hef bara notað þær á köldu bókasafninu). Þetta var í fyrsta sinn sem ég sef án barnanna. Einu næturnar sem ég hef verið án Arinze voru þegar ég var á spítalanum að eiga Rósu. Þó það væri mjög notalegt að fara í burtu var enn betra að koma heim.

· Nú er ‘wet season’ byrjað hér með tilheyrandi hita og bleytu. Síðustu daga hefur hitinn verið 34-35 gráður og mikill raki verið í lofti. Akkúrat í augnablikinu er svo þrumuveður. Á þessum tíma ganga oft hitabeltisstormar yfir (cyclone) og hefur því verið spáð að þeir verði margir þetta árið vegna óvenju hás hita sjávar. Við höfum aldrei lent í hitabeltisstormi en nokkrum mánuðum áður en við fluttum hingað þá eyðilagði stormurinn Larry alla bananauppskeru svæðisins og mjög mikið af eignum.

· Ok, held þetta sé allt. Arinze er bara hress og kátur og ekkert sérstakt af honum að frétta sem ég man. Set inn myndir frá afmælinu.

Fjölskyldumynd. Það er náttúrulega ekki séns að taka mynd þar sem allir líta í myndavélina á sama tíma, hvað þá brosa.
Amrita, Sukhmani, Alec, Jarred, Amber, Felicity, Mya, Monica o.fl.
Gleymdi að taka almennilega mynd af krókódílakökunni, snuddan var tekin úr fyrir kökuna.

2008-10-02T13:11:00.000+10:00

Þá er komið að þessu mánaðarlega, þ.e. blogginu.

Það sem stendur líklega upp úr, fyrir kannski utan það Paul Newman gaf upp öndina, er ránið sem framið var síðasta sunnudag í apótekinu sem Okezie minn vinnur í. Hann vinnur þrjá daga í viku og að sjálfsögðu gerðist þetta á hans vakt. Dópisti með steikarhníf í buxunum ógnaði honum þar til að fá peninga og morfín. Þetta var nú frekar lélegur ræningi. Hann tók ekki alla peningana og ekki allt morfínið og lét amfetamínlyf alveg vera líka. Hann hefði nú ekki komist í burtu með mikið meira þar sem hann var ekki einu sinni með poka til að setja fenginn í. Reyndar var hann ekki einu sinni í skóm og var því uppnefndur í blöðunum sem ‘the barefooted bandit’. Í lýsingum af honum í blöðunum var líka sagt að það væri fýla af honum og hann væri í lélegu líkamlegu ástandi. Þokkalegur gaur. Nú er búið að kæra hann og láta lausan. Okezie minn, hetjan sjálf, brást nákvæmlega rétt við, hélt gaurnum bara rólegum og lét hann taka það sem hann vildi enda ekki svo mikið fyrir yfirmenn sína að hann stefni lífi og limum í hættu. Sem var líka eins gott því eigandinn sem opnaði apótekið meðan Okezie var á lögreglustöðinni gat ekki flýtt sér í burtu nógu fljótt eftir að Okezie kom aftur í apótekið og bauð honum þess vegna ekki einu sinni að fara heim til fjölskyldunnar. Okezie var nú aldrei hræddur um líf sitt, finnst meira við hæfi að fara við að bjarga fullri rútu af börnum eða eitthvað því um líkt.
Þegar ég var búin að róa mig niður, nokkrum klukkutímum eftir þetta allt saman (var þá búin að þrífa allt hér, þvo nokkra veggi og hreinsa blómabeðið að framan) kemur Arinze til mín frekar aumur á svip. Þá var hann búinn að koma lítilli kúlu sem fylgir lestinni hans vel upp í nösina á sér. Kúlan smellpassaði alveg og sá ég fyrir mér ferð á slysó en lukkan var með okkur og kúlan kom út eftir nokkrar tilraunir.

Aðrir dagar mánaðarins voru nú eitthvað atvikaminni. Þó eignaðist ég nýja systurdóttur, Áslaugu Elísabetu 15. september. Systur mínar byrjuðu bættu við sig ári sem og hetjan títtnefnda sem er í síðasta skipti tuttuguogeitthvað og þarf endilega því að fara að læra að drekka annað hvort te eða kaffi. Sjáið þið fyrir ykkur eftir 20 ár fimmtugan mann biðja um djús? Ég hins vegar hlakka til á hverju kvöldi að fá mér kaffi morguninn eftir.

Rósa ætlar að verða 11 mánaða eftir nokkra daga og er skipulagða húsfreyjan farin að huga að ársafmælinu. Rósa er alveg að fara að ganga, tekur nokkur skref í einu og tryllist svo af spenningi. Hún klifrar líka aðeins, fer upp í rúmið hans Arinze og upp á sjónvarpsborðið. Arinze er líka hinn hressasti. Hann er í leikskólanum í dag og þegar við Rósa sækjum hann verðum við að fara að gefa öndunum brauð. Kannski ég taki bara myndavélina með á eftir. Annars eru september myndirnar komnar inn á Barnalandið. Fékk kvörtun strax í morgun frá ömmunni að þær væru ekki komnar inn svo ég þorði ekki annað en bregðast við strax.

Vordagurinn fyrsti

2008-09-01T20:20:00.002+10:00

Það er tilvalið að blogga í tilefni fyrsta vordagsins sem er í dag og einnig til að slá aðeins á frest heimilisverkum og verkefnaskrifum. Eftir langan vetur er loksins komið vor. Í fyrra minnir mig að veturinn hafi verið um þrjár vikur, núna er hann alveg búinn að vera svona sex vikur. Munurinn á vetri og vori hér er sirka 3-4 gráður á daginn, í dag var til dæmis 28 gráður. Á næturnar er aftur á móti mun kaldara, frá 10-20 gráður. Rósa hefur sofið í svefnpoka flestar nætur í vetur en er nú bara í náttfötum með teppi. Arinze er aftur á móti frekar heitfengur og hefur fengið að hafa viftuna á allan veturinn. Til að fagna vorkomunni kom ég mér upp mexíkóskri stemmingu, drekk þessa stundina Corona bjór og borða tortilla með osti og salsa. Tími kvöldsins er þessi notalegi, eftir að börnin fara að sofa og áður en kallinn kemur heim. Ekki svo að skilja að það sé ekki notalegt að hafa kallinn. Það er bara líka notalegt að heyra ekkert nema suðið í tölvunni í mesta lagi.
Við höfum það ljómandi gott hérna. Börnin vaxa og dafna. Rósa verður 10 mánaða í næstu viku. Hún er fyrir nokkru farin að standa upp og labba með. Svo getur hún staðið sjálf í nokkrar sekúndur. Þá er hún með tryllingsglampa í augunum af spenningi. Henni tekst án fyrirhafnar að fá kúlur á hausinn og þarf ekkert á hjálp bróður síns að halda þar. Það kemur þó fyrir að hjálpsemin beri hann ofurliði. Oh well, það verður ekki langt þangað til hún er orðin þyngri og sterkari en hann svo hann ætti kannski bara að fá að njóta meðan varir.
Ég er núna í síðasta faginu í MBA náminu. Það klára ég í október svo það fer að koma að því að sækja um vinnur. Ég frábið mér algjörlega spurningar hvernig það gangi þegar þar að kemur. Þið fréttið af því þegar eitthvað er frágengið.
Í þessum skrifuðu stendur Una vinkona mín væntanlega í ströngu á fæðingardeild. Það vesen er þess virði þegar upp er staðið. Ái.
Læt þetta duga núna því bjórinn er búinn.

2008-07-24T21:06:00.005+10:00

Ég þakka fyrir afmæliskveðjur hér, á facebook og í sms-i sem vakti mig klukkan fjögur um nótt.

Smá barnafréttablogg í tilefni af því að frumburðurinn verður tveggja og hálfs á laugardaginn en það er náttúrulega stórviðburður. Reyndar mun ég halda upp á "afmælið" í skólanum og væntanlega að gera verkefni langt fram á kvöld. Næst síðasti kúrsinn er að hefjast núna um helgina.

Arinze fékk gúmmístígvél í gær. Þetta eru þau fyrstu sem hann fær og eru með Thomas the tank engine sem er í miklu uppáhaldi. Stígvélin bætast í annars stórt safn hluta merktum Thomasi, t.a.m. á Arinze hatt, nestistösku, bakpoka, tvær leikfangalestir, náttföt, peysu, nærbuxur, vegglímmiða og DVD og eitthvað sem ég hlýt að vera að gleyma. Stígvélin voru svo vinsæl að þegar ég þurfti að skipta um buxur á honum vegna smá leka þá mátti ég gjöra svo vel að gera það yfir stígvélin. Á myndinni hér að neðan er drengurinn einmitt í þessum forláta Thomas stígvélum við Thomas náttfötin sín. Stíll á mínum manni. Sem minnir mig á það að þessa dagana má alls ekki blanda saman mismunandi náttfötum. Neibb, ef það eru bláu buxurnar þá verður það að vera bláa náttpeysan við þó hún sé blaut úti á snúru. Ef ekki þá finnum við önnur náttföt. Hvað verður það næst, ætli ég þurfi að fara að strauja fyrir snyrtipinnann?

Nú er hann orðinn bleyjulaus og gengur það svona líka vel. Þegar meira stendur til þá er reyndar beðið um bleyju en það fer að koma.

Í síðustu viku fórum við á hið árlega Cairns show bara mæðginin með vinkonum okkar. Þar dró Arinze mig í Jumbo slide sem er nákvæmlega eins og á þessari mynd. Ég pissaði næstum á mig úr hræðslu þegar við komum upp í fyrsta sinn. Ó mæ god, ég er frekar lofthrædd og var ekki viss um að þetta væri nú góð hugmynd með svona pínu ponsu lítinn strák. Arinze leit niður fyrir sig eins og sá sem hefur ekki vit á því að vera skelfingu lostinn. Svo flugum við niður og móðirin öskraði uppyfir sig og hræddi soninn örlítið. Þegar niður var komið tók Arinze svo stefnuna beint aftur á stigann og klifraði upp alla leið alveg sjálfur aftur. Og í þriðja sinn. Í seinni tvö skiptin þá hélt ég í mér andanum þar sem rassinn hætti að snerta rennibrautina svo ég myndi ekki öskra og við skemmtum okkur konunglega.

Rósa er 8 mánaða núna og þvílíka pæjan. Hún er að reyna að gera allt núna. Hún reynir að skríða á fjórum (fer bara um á maganum), setjast upp, standa upp í rúminu og svo getur hún labbað nokkur skref með gulu göngugrindina á myndina. Þessa gamaldags í bakgrunninum notar hún til að komast hvert sem hún vill, hvort sem það er til að geta borðað klósettpappír inní á klói eða til að ná í tepoka til að japla á þangað til telauf fylla munninn. Já hún Rósa mín er öðruvísi en Arinze sem aldrei kemur sér í klípu. Mig grunar að það verði meira fyrir henni haft þegar hún kemst á fulla ferð.

Það er náttúrulega

2008-07-16T21:50:00.003+10:00

löngu kominn tími á blogg. Það er engin spurning. Í síðasta bloggi beið ég spennt eftir komu Jóhönnu frænku, Eyrúnar systur og Þórdísar og Dags. Nú eru komnir nokkrir dagar síðan þau fóru og í dag dveljast þau á hóteli í Singapore sem hefur ekkert í samanburðinn við svíturnar á Woodrose Drive. Það var gaman, gott, ljúft, yndislegt, frábært og hreinlega ómetanlegt að fá þau öll. Jóhanna var ekki lengi að kenna Rósu að klappa saman lófunum, hún kenndi Arinze að verða 'aldeilis hissa' um leið og hún hitti hann á Íslandi í den. Fyrstu vikuna, á meðan Jóhanna var hér, var aksjón í gangi alla daga og allt það merkilega sem þarf að gera í Cairns gert. Farið í Tjapukai frumbyggjasafnið, í siglingu og snorkl út á kóralrifið, upp í regnskógarþorpið Kuranda þar sem eru skemmtilegir markaðir, fiðrildagarður, fuglagarður og eiturdýragarður (venom zoo). Þær frænkur fóru líka til Port Douglas á markaðsdag og keyptu sér ýmislegt skemmtilegt á meðan Dagur fékk frí frá svoleiðis og var hjá okkur á meðan. Dagur fékk reyndar lítið frí í fríinu. Hann var ekki kominn inn um dyrnar þegar Arinze var farinn að hoppa og klappa saman lófunum af gleði. Frá þeirri stundu eignaðist Dagur lítinn skugga sem reyndi við hvert tækifæri að fá stuð í húsið. Börnin voru bæði rosalega góð við allt liðið og mér finnst eins og Arinze skilji að stundum komi fólk og sofi í gestherbergjunum og svo einn daginn komi þau ekki aftur. Nú á sunnudaginn þegar þau fóru þá var hann hinn rólegasti og hefur ekki einu sinni kíkt inn í herbergin þeirra - ekki frekar en þegar Nana Rose var hér.

Í miðvikunni fóru Eyrún, Þórdís og Dagur nokkrum sinnum á ströndina og ég einu sinni með þeim. Það er vonlaust dæmi að ætla að fara með Arinze á ströndina á þessum aldri. Á síðustu dögunum fórum við svo í rennibrautagarð og krókódílagarð sem var mjög skemmtilegt. Við vorum svo heppin að fá lánaðan bíl allan tímann hjá vinkonu minni og var það algjört frelsi. Eyrún keyrði hér í vinstri umferðinni eins og ekkert væri.

Nú, í fyrsta skiptið að ég held, er enginn væntanlegur í bráð. Þið hafið þá bara bak við eyrað að tvær svítur eru lausar á næstunni...

Í barnafréttum er það helst að Arinze fór mikið fram að tala á meðan á innrásinni stóð. Hann hætti líka að pissa á sig og er mjög duglegur. Rósa fer aðeins áfram á maganum og er á fullu að reyna að setjast upp úr liggjandi stöðu ásamt því að reyna að hífa sig upp í rimlarúminu. Hún vill helst alltaf standa í fæturna. Hún flýgur hér um allt í göngugrind og ég er ekki að ýkja, þau systkinin eru farin að stunda eltingaleik. Það verður greinilega fjör á heimilinu næstu árin. Nokkrar myndir fylgja af gestunum. Dagur að klappa krókódíl; ég, Dagur og Þórdís á eðlushowi; Eyrún og Rósa; frændurnir og svo gestirnir í Tjapukai.

2008-06-13T22:03:00.003+10:00

Yfirleitt les ég ástralskar fréttir fyrst á íslenskum netmiðlum. Latir netblaðamenn á Íslandi hljóta að vera í áskrift hjá þeim áströlsku. Þeir hafa hins vegar misst af eftirfarandi sögu sem ég verð að deila með ykkur.
Þannig var að maður var á ferð með félögum sínum úti í óbyggðum. Fjarlægðir hér eru mjög miklar og oft langt á milli Staðarskála. Svo eru Ástralir líka óttalegir villimenn og finnst minnsta mál að losa niðrum sig hvar sem er – hvenær sem er. Þegar náttúran kallaði á þennan félaga okkar þá vippaði hann sér út í runna og niður með brækur. Það vildi þó ekki betur til en svo að stórhættulegur, baneitraður brúnn snákur beit hann þar sem síst skyldi. Félagarnir drifu manninn til læknis sem var þó ekki mjög nálægt og því voru allir mjög áhyggjufullir. Maðurinn hringdi í móður sína og kvaddi hana grátandi. Þegar til læknisins var komið kom í ljós að þessi óheppni maður var svona stálheppinn. Snákarnir geta nefnilega víst valið hvort þeir láti eitrið fylgja þegar þeir bíta og þessi snákur var greinilega mjög góhjartaður því maðurinn lifði. Síðan þá ganga ýmsar sögur, til dæmis er sagt að snákurinn hafi séð samkeppnina og haft sig á burt.

Nú er spenningurinn að nálgast hámarkið hér á Viðarrósarstræti (Woodrose Drive). Ekki vegna EM í fótbolta heldur fara Eyrún, Þórdís, Dagur og Jóhanna að koma. Tíu dagar eru ekki langur tími. Sérstaklega ekki þegar ég þarf að byrja á verkefni – og klára það áður en þau koma. Þá verð ég líka komin í smá frí frá skólanum, þangað til ég byrja í síðustu tveimur kúrsunum í júlí og ágúst.

Hér er núna hávetur. Það verður stundum smá kalt á nóttunni þar sem einangrunin er ekki mikil í húsinu. Á daginn fer hitinn samt alltaf upp í 24-27 gráður. Við förum stundum í göngutúra á morgnanna og hefur Rósa þá verið í langerma peysum, síðbuxum og jafnvel sokkum. Svoleiðis er nú ekki brúkað hér oft. Ég á til dæmis ekki jakka, nota sokka bara þegar ég fer á bókasafnið og er aldrei í síðum buxum og langerma bolum í einu.

Það er náttúrulega mjög fyndið að vera með húfu, alla vega þegar maður er 7 mánaða. Svo er þarna mynd af okkur Arinze þar sem hann er í bómullarpeysu frá Brynju afasystur. Þegar ég var búin að setja hann í hana sagði hann bara "vá!"

Sod's Law

2008-05-04T09:24:00.001+10:00

Þið kannist vi[ þegar allt sem getur mögulega farið úrskeiðis gerir það. Í gær þá fór ég út að borða með nokkrum mömmum á æðislegan stað. Þetta blogg er ekki um það. Þetta blogg er um þann sem eftir varð til að hugsa um börn og buru. Nú er ég svo vel stödd að Okezie minn er ekki í vandræðum með það verkefni. Menn flestra vinkvenna minna eru ekki mjög vanir því að hugsa um börnin sín, hvað þá á þessum tíma dagsins þegar bað-borða-sofa rútínan er í gangi. En ekki minn maður. Ég er því ekki að hringja heim og spurja hvernig gangi, hugsaði í gærkvöldi ekki einu sinni til þeirra en naut sjávarréttahlaðborðsins (ostrur, krabbi, rækjur, kræklingar o.fl. og eftirréttahlaðborð líka) og félagsskaparins í botn. Þegar ég kom heim fékk ég þó að heyra af martraðarkvöldi sem þó snerti börnin í sjálfu sér ekkert.
Þannig var að þegar börnin voru komin upp í rúm ákvað Okezie að skella í vél. Það vildi ekki betur til en svo að allt í einu var vatn út um allt. Yfir niðurfallinu sem er beint fyrir framan þvottavélina var motta sem kom í veg fyrir að vatnið færi rétta leið. Okezie hélt að hann þyrfti bara að hreinsa þarna þið vitið, hólfið sem er neðst á vélinni. Hann var undrandi yfir að það væri allt í lagi með það. Svo hann þurrkar af gólfinu og skellir vélinni í gang aftur. Úps, þá sér hann hvað var að henni. Barkinn var rifinn á nokkrum stöðum og vatn sprautast í allar áttir. Slökkti á vélinni og þurrkaði upp gólfið aftur og þvoði í höndunum allt sem var í vélinni. Ókei, gólfið var skítugt eftir þetta allt saman svo hann ákvað að moppa. Hugsaði ekki út í að moppan, sem er gufumoppa, stóð við hliðina á þvottavélinni og vatn var komið í innstunguna á henni. Hann setti hana í sambani og búmm, sló út rafmagnið og allt í niðamyrkri. Hér er rafmagnstaflan utan á húsinu svo hann fór út með vasaljós til að smella aftur. Vasaljósið virkaði ekki. Eftir miklar þreifingar þá tókst að setja rafmagn aftur á húsið. Þar sem moppan virkaði ekki þá þreif hann gólfið með tusku. Já, þvottur þveginn í höndum og gólf þvegið á hnjánum. Aftur til fortíðar hér í Ástralíunni. Þegar allt þetta var nú afstaðið þótti mínum manni tími til að fá sér kannski aðeins að borða enda langt komið fram á kvöld. Með matnum ætlaði hann að hafa sósu sem fylgdi með takeaway mat fyrr í vikunni. Sósunni var hent inn í örbylgjuofn og plastdollan bráðnaði. Honum fannst nú bara heppni, svona miðað við annað sem hafði gengið á, að hún bráðnaði ekki út um allan ofn, bara á diskinn. Ó well, þegar ég kom heim, 5 tímum eftir að hafa farið út þá hafði hann náð að slappa af eftir allt þetta í u.þ.b. tuttugu mínútur. Þegar hann sýndi mér barkann á slöngunni þá náði hann þó að skera sig á puttanum og endar þar með óhappasaga Okezie.

Ég er ekki frá því að afstaða himintunglanna hafi haft einhver áhrif á heimilið því nóttin var sú versta frá því að Rósa bættist við fjölskylduna. Hún veltir sér núna í báðar áttir og vaknar ótt og títt við það þar sem handleggurinn festist undir bakinu á henni, hún rekur höfuðið í rúmið og missir snuðið í öllum þessum ferðalögum. Ég er náttúrulega uppgefin eftir að hafa vaknað við hana svona tuttugu sinnum frá 12-3 og vaknað svo snemma með Arinze. Er því ekki alveg í stuði fyrir daginn þar sem Okezie er að vinna. Gæti trúað að þetta yrði svolítið margra bolla cappuccino dagur.

Rósa 4 1/2 mánaða með tíkó.

2008-03-27T10:25:00.001+11:00

2008-03-22T17:47:00.004+11:00

Það er orðið langt síðan ég hef sett inn fréttir hér af okkur. Þess vegna verður þetta bara í Möttustikkorðum, annars klára ég aldrei. Síðan síðast:

Er tengdó búin að vera hjá okkur. Mánaðardvöl hennar lýkur á þriðjudaginn. Þá þarf ég aftur að hugsa um þvott, elda og hugsa um bæði börnin. Síðasta mánuðinn hafa nöfnurnar eytt miklum tíma saman en Arinze er nú ekkert að láta ömmu sína flækjast of mikið inn á yfirráðasvæði foreldranna. Þar af leiðir þá virkaði plan mitt um að láta ömmuna sjá um að venja af bleyju alls ekki.
Við Okezie erum búin að fara tvisvar út að borða og í bíó, í gærkvöldi gengum við reyndar út af myndinni 10 000 bc vegna óbærilegra leiðinda.
Ég er búin að vera mjög bissí í skólanum.
Reyndar féll niður skóli vegna rigningar einn daginn. Það flæddi í kringum flestar ár og margir komust ekki til vinnu í tvo daga. Úrkoma marsmánaðar er komin yfir 700 millímetra. Hins vegar hefur ekki rignt núna í 3-4 daga og kannski fer þessari rigningu að ljúka fyrir næstu mánuðina.
Kyrkislöngur hafa verið áberandi í lókal fréttunum. Fyrst át ein slík hund og svo var nú fyrir helgi mynd af annarri sem var með hálfan Wallaby (lítil kengúra) upp í sér. Fyrir þá sem ekki vita þá gleypa kyrkislöngur bráðina og hreyfa sig svo ekki í langan tíma meðan hún meltur hana. Sú sem gleypti hundgreyið náði reyndar ekki að melta hann alveg og ældi. Eftir það var henni aftur sleppt út í náttúruna. Ég skil ekki svona dýravini, usssuss.
Í Rósufréttum er það helst að hún hefur velt sér af baki á maga í nokkra daga núna. Hún sýnir líka góð tilþrif í að sitja. Henni finnst brósi sinn ógurlega fyndinn og hlær að honum þó hann geti nú verið hrikalega brussulegur við hana.
Í Arinzefréttum er líka allt gott. Hann bræddi gersamlega hjarta móður sinnar í gær. Hann vaknaði af eftirmiðdagsblundinum, kom inn í stofu þar sem Rósa var eitthvað að kvarta í fangi ömmu sinnar. Hún hafði misst snudduna en Arinze kom eins og Súperman og stakk henni upp í hana. Rétt seinna þá kom smá gubb og minn maður stökk inn í eldhús og náði í viskastykki og þurrkaði upp eftir hana. Hann tekur líka mjög alvarlega hlutverk sitt sem sérlegur sendimaður með bleyjur í rusl.
Svo átti hún elsku besta Matta mín afmæli í gær.

Kíkið á þessa slóð. Hún sýnir mynd af kyrkislöngunni að éta Wallaby-inn. Það eru 11 myndir inni á þessari síðu af þessu. http://tools.cairns.com.au/photo_gallery/photo_gallery_popup.php?category_id=1285&offset=6

Ok, læt þetta nægja í bili. Adieu.

Góð gáta!

2008-02-18T23:16:00.002+11:00

Í rútu eru 7 stelpur.
Hver stelpa er með 7 töskur.
Í hverri tösku eru 7 stórir kettir.
Hver stór köttur hefur 7 litla ketti.
Hver köttur er með 4 fætur.

Spurningin er: Hversu margir fætur eru í rútunni? Skrifið svarið sem komment. Stúdentspróf í stærðfræði er ekki skilyrði.

2008-02-16T14:11:00.002+11:00

Er ekki góður íslenskur siður að tala um veðrið? Ég hef nú kannski ekki staðið mig alveg nógu vel í veðurfréttunum á þessum vettvangi en nú verður bætt fyrir það. Á síðustu vikum er nefnilega búið að rigna alveg rosalega mikið í Queensland. Í annað sinn á örfáum vikum er matvöruverslunin tómleg á að líta þar sem vörubílarnir komast ekki hingað uppeftir vegna flóða. Núna liggur bærinn Mackay í rækilegu bleyti. Þar rigndi 625 mm á 24 klukkustundum! Mesta rigning sem ég hef upplifað hér í Cairns var bara 140 mm og það var nú alveg nokkuð kröftugt og stöðugt. Lægðin sem orsakaði alla þessa rigningu er núna á leiðinni hingað til okkar og á víst að hafa alla vega 100 mm rigningu í för með sér. Í samanburði við þetta þá er meðal ársúrkoma í Reykjavík 817 mm. Munið þetta næst þegar það rignir.

Nágrannaslúður og barnafréttir

2008-02-05T22:22:00.000+11:00

Miðaldra konan í húsinu á móti slær iðulega garðinn á bleiku bikini einu fata. Reyndar virðist hún gera flest bara á bikininu. Þar sem þau hafa ekki loftkælingu þá eru allar dyr opnar á húsinu og því ber þessa sjón við aðeins of oft að okkar mati. Mér var þó allri lokið í dag þegar þónokkuð eldri maðurinn hennar spásseraði um garðinn á lítill Speedoskýlu. Mig sveið í augun lengi eftir að hafa orðið vitni að þessum ósköpum.
Að öðru. Það er ekki að ástæðulausu að enskumælandi tala um "terrible two". Arinze er sko orðinn tveggja ára, það er nokkuð ljóst. Hér er stöðug valdabarátta í gangi þessa dagana. Hann er samt voða duglegur og góður. Í síðustu viku byrjuðum við í sundtímum og honum finnst það algjört æði. Við komum of snemma í fyrsta tímann og hann varð alveg óður þar sem við þurftum að bíða eftir að komast ofan í. Um leið og kom að okkur varð hann að einu sólskinsbrosi sem þurrkaðist ekki af honum aftur þann daginn. Minn maður fór meir að segja oft í kaf og kom upp brosandi og með galopin augu. Ætli það verði ekki stríð þegar öll löndin sem eiga aðild að Arinze fara að rífast um þennan nýja Thorpedo.
Það virðist sem Rósa sé styttri útgáfan af nafninu Þyrnirós. Hún sefur nánast alla nóttina og jámm, líka bara næstum allan daginn held ég.
Svo verð ég að deila með ykkur bestu fréttum sem ég hef lengi fengið. Mín yndislega systir Eyrún ætlar að koma með krakkaormana sína hingað í júní. Það sem ég hlakka til, held bara að ég verði að búa til dagatal til að fara að telja niður. Ég lofa þeim endalausu dekri og skemmtilegheitum.
Nú þarf að baða Þyrnirósu svo það verður engin myndskreyting að þessu sinni.

Tveggja ára afmælið

2008-01-26T21:28:00.001+11:00

Dagurinn er búinn að vera frábær í alla staði. Í morgun héldum við upp á tveggja ára afmæli Arinze. 10 foreldrar og 11 krakkar komu hingað með frábærar afmælisgjafir og fengu súkkulaðiköku, túnfisksalat, muffins, karamellukökur og ávexti. Nú á Arinze nokkra Bob the builder bíla, Wiggles bíl, Wags the Dog bangsa sem er hægt að skrifa á, svona skriftöflu sem maður strokar út af, leir,dót til að draga á eftir sér og flugvél. Eftir tveggja tíma partý var húsið gjörsamlega í rúst svo það var ekki annað í stöðuni en að rýma húsið og taka til. Þar sem Arinze er stjarna dagsins fór hann bara og lagði sig á meðan. Góður! Það veitti svo sem ekki af því við fögnuðum þjóðhátíðardeginum eftir blund með öðrum Áströlum. Þokkaleg þreyta í gangi á bænum núna. Þreyta hindraði mig þó ekki í að skella janúarmyndum inn á barnalandssíðuna en hins vegar er hún til þess að þið fenguð stuttu útgáfuna af deginum og nú er ég hætt... Gangið með guði...

Einbeittur að opna pakka

Kakan, Wags the Dog. Ekki svo slæmt hjá mér...

Rósa brosmilda

2008-01-18T10:00:00.000+11:00

Hér stendur yfir skipulagning stórafmælis sem verður eftir rúma viku. Aðalmaðurinn verður tveggja ára. Við erum búin að bjóða í afmælið og nú þarf frúin að fara að útfæra afmæliskökuna, kaupa partýdót og svo framvegis. Það vill reyndar þannig til að flestir litlu vinir okkar eiga einmitt afmæli í lok desember og byrjun janúar svo við erum í æfingu, erum búin að fara í tvö tveggja ára afmæli og eitt fjögra ára afmæli síðan 19. desember. Svo er annað 4ra ára afmæli á morgun þar sem börnin eiga að koma klædd í búninga. Ég keypti sjóræningjabúning á Arinze og verður vonandi sett inn mynd af honum uppáklæddum hér fljótlega. Þetta er enginn venjulegur sjóræningi heldur sjálfur Captain Feathersword sem er hluti af TheWiggles, aðalbandinu í Ástralíu. Eins og nafnið gefur til kynna þá ber þessi kafteinn mikið fjaðursverð og verður Arinze enginn eftirbátur að því leytinu. Og talandi um afmæli þá varð hún elsku Sigríður Helga mín 19 ára þann 16. jan. Til hamingju með það´skan.

Annars er allt gott að frétta af okkur. Arinze er alveg búin að venjast þessari systur sinni og átta sig á því að hún er komin til að vera. Rósa er auðveldasta barn í heimi! Rétt vaknar í korter einu sinni á nóttu, vaknar svo aftur um 8 og oftar en ekki sofnar hún þá aftur eftir morgunmatinn. Hún er núna 10 vikna og farin að hlægja. Við fórum í skoðun í vikunni og vegur hún núna 6,5 kíló og er 63 sentimetrar að lengd, sem sagt algjör bolla.

Tengdó er farin að pakka niður núna enda ekki nema 6 vikur þangað til hún kemur. Það verður mjög ljúft og ég býst fastlega við því að sofa út á hverjum morgni og hafa lítið að gera. Þegar við vorum í Englandi þá rétt sá ég Arinze þegar hann þurfti að drekka. Hún er mjög svona "hands-on". Svo kannski vill hún fá smá frí...hver veit.

Það er frekar heitt þessa dagana. Nún er klukkan rétt um níu og það er strax kominn 31 stiga hiti. Í gær þurfti ég að sækja Arinze í leikskólann gangandi og það var alveg þokkalega mikil steik þá, um 35 stig. Á svona dögum reynir maður bara að vera sem minnst úti, keyrir í mesta lagi í moll og helst bara á staði þar sem bíllinn getur verið inni.

Er nokkuð hægt að setja inn blogg án þess að láta fylgja með eins og eina barnamynd? Held ekki.

Gleðilegt ár!

2008-01-03T22:39:00.000+11:00

Áramótin heppnuðust einstaklega vel á ströndinni. Það var rigningarspá fyrir alla dagana en hún rættist sem betur fer ekki. Hins vegar var ekki hægt að synda í sjónum því marglyttur sem stinga voru eitthvað fyrirferðarmiklar. Við gistum í sumarbústað í Caravan park og þar var þessi fína sundlaug og líka leikvöllur. Arinze fór sem sagt í fyrsta sinn í sund núna. Honum fannst þetta líka gaman en ég var alveg með öndina í hálsinum því hann er svo mikill glanni. Hann er ekki neitt hræddur við vatn og finnst allt í lagi þó það gusist framan í hann.

Ég var eiginlega alveg hissa hvað ferðalagið gekk vel. Ég hélt það væri svo mikið mál að fara að heiman með svona lítil börn en nei, það var sko ekki. Arinze fannst ekkert tiltökumál að sofa í koju í sérherbergi. Ekki spillti reyndar fyrir að hann gat kveikt og slökkt á ljósi og notfærði hann sér það í gríð og erg. Rósa sefur bara hvar sem er og kippir sér ekki upp við neitt.

Við eigum alveg pottþétt eftir að fara aftur til Mission Beach en þá á þeim tíma sem engar marglyttur eru. Kannski við förum bara árlega í svona strandferð.

Hérna er ein mynd úr lauginni. Annars er ég búin að setja inn desembermyndir á barnalandssíðuna.

2007-12-28T10:49:00.000+11:00

Nú ætlum við að hegða okkur eins og Ástralir og eyða fríinu á ströndinni. Á gamlársdag förum við til Mission Beach sem er tæpa 2 klst í suður og verðum þar í sumarbústað í tvær nætur. Ætti að verða ljúft!

2007-12-24T22:54:00.000+11:00

Þetta eru þriðju jólin okkar í Ástralíu og ég er ekki að venjast þessum breyttu aðstæðum á jólum. Fyrstu jólin okkar vorum við bara tvö, kærustuparið, í Cobar. Það voru frekar fúl jól, vel yfir 40 stiga hiti og bara alls ekkert gaman. Önnur jólin voru mun skemmtilegri enda var Arinze þá mættur á svæðið, jólin voru okkar fyrstu í nýja húsinu og við vorum líka með gesti. Þessi jól eru engir gestir en aftur á móti er hún Rósa okkar náttúrulega búin að fullkomna vísitölufjölskylduna okkar (stendur ekki til að bæta við 0,4 barni til að vera nákvæm í þessu). Aðventan hefur liðið án þess að ég heyrði jólalag svo heitið geti. Útvarpið spilar ekki jólalög einhverra hluta vegna. Ég á einhvers staðar jóladisk en fann hann ekki eftir 30 sekúndna leit. Er samt búin að sjá kókauglýsinguna á YouTube svo þetta er nú ekki alveg glatað. Það er bara eitthvað svo firrt að halda jól í rúmlega 30 stiga hita (er heitara því rakinn er svo mikill), jólaljós og skreytt tré ná ekkert að lífga upp á tilveruna eins og heima. Heima eru jólin svona 'relief' í skammdeginu. Hér er ekkert 'relief' nema frá loftkælingunni.

Hér setur fólk almennt upp jólatréð 1. desember. Mamma vinkonu minnar var mjög hneyksluð þegar hún vissi að mitt væri ekki komið upp og hélt því fram að ég leyfði börnunum ekki að "njóta trésins" ef ég setti það ekki upp svo snemma. Nevermind. Mitt tré var sett upp 22. og ég skreytti það á Þorláki. Jólatréð, 2 jólaenglar sem mamma bjó til og 4 jólasteinakarlar eftir ÖnnuÁ er eina jólaskrautið á mínum bæ. Jólagjafirnar eru komnar undir tréð og verða opnaðir snemma á jóladagsmorgunn. Vonandi ekki fyrir sjö samt.

Það er kannski soldið angurværð yfir þessu bloggi. Það er rétt að það eru soldið blendnar tilfinningar á jólunum þegar ég er svona langt í burtu. Mig langar heim á Hvammstanga, en eiginlega bara til að vera á aðfangadagskvöld og jóladag. Mig langar að spila Backgammon við systkini mín, borða kökur og gómsæta matinn hennar mömmu minnar og svo langar mig líka í næturmessu í Hvamminum. En ég nenni alls ekki að vera heima í desember í snjó eða rigningu og kulda. Síðast þegar ég var heima um hátíðirnar var mínus 18 gráður! Samt myndi ég ekki vilja búa eða vera neins annars staðar en hérna heima hjá mér. Væri eiginlega mest til í að það væri ekki svona déskoti langt á milli!

Það kemur þó líklega að því að jólin passi við sumarið. Alla vega þegar krakkarnir fara að hlakka til þeirra og það er hægt að undirbúa jólin með þeim t.d. með piparkökubakstri. Jólakortin í ár voru samviskusamlega skrifuð en aldrei send. Þess vegna fengu allir í addressubókinni minni bara jólakort í tölvunni. Ætli hefðin að opna jólakortin á aðfangadagskvöld útheimti núna notkun fartölva? Sé það fyrir mér...

Ykkur sem þetta lesið og fengu ekki rafræna jólakortið frá andfætlingunum óska ég gleðilegra jóla og góðs nýs árs! Gangið hægt um gleðinnar dyr og hugsið vel um sjálf ykkur og ykkar nánustu. Þórhildur, Okezie, Arinze og Rósa

Ástralskt "Jingle Bells"

2007-12-04T14:17:00.000+11:00

Dashing through the bush,
in a rusty Holden Ute (1),
kicking up the dust,
esky(2) in the boot,
Kelpie(3) by my side,
singing Christmas songs,
it’s summer time and I am inmy singlet(4), shorts and thongs(5).

Oh! Jingle bells, jingle bells, jingle all the way.
Christmas in Australia on a Scorching(6) summer’s day, hey!
Jingle bells, jingle bells, Christmastime is beaut,
Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

Engine’s getting hot;
We dodge the Kangaroos,
the swaggie(7) climbs aboard,
he is welcome too.
All the family’s there,
sitting by the pool,
Christmas Day the Aussie way,by the barbecue.Oh!

Jingle bells, jingle bells, jingle all the way.
Christmas in Australia on a scorching summer’s day, hey!
Jingle bells, jingle bells, Christmastime is beaut,
Oh what fun it is to ride in a rusty Holden Ute.

1) Holden Ute= Ástralskur Opel, aðal bíltegundin hér. Ute er pallbíll og annar hver maður bæði í borg og sveit á svoleiðis.
2) Esky = Kælibox
3) Kelpie = Ástralskur fjárhundur
4) Singlet = hlýrabolur
5) Thongs = sandalar (ekki nærbuxur)
6) Scorching = sjóðandi heitur
7) Swaggie = ekta ástralskur óbyggðamaður

2007-11-21T22:35:00.000+11:00

Þá eru mamma og pabbi farin af stað heim. Þau ættu að fara að lenda í Singapore núna bráðlega eftir 8 klst flug. Þá eru bara eftir 16 klst til Frankfurt og svo einhver tími til Köben og svo Kef. Það var erfitt að kveðja þau og við munum öll sakna þeirra mikið. Við vorum ekkert orðin svo leið á þeim... Nú förum við bara að bíða eftir ömmu Rose sem kemur í lok febrúar og verður í mánuð.
Ég myndarskapaðist við að skella inn myndum á barnalandið. Nú eiga þau síðuna saman systkinin. Hér gengur annars bara mjög vel. Ég held mig í grunnu lauginni þar sem Okezie verður í tveggja vikna fríi núna. Það kemur svo í ljós eftir fyrstu vikuna í desember hversu mikið er að gera við að hugsa um tvö börn yngri en tveggja ára.
Er hallærislegt að monta sig á eigin bloggi af því að komast í gallabuxurnar sínar tveimur vikum eftir barnsburð. Það er reyndar óþægilegt að anda og nánast óbærilegt að sitja í þeim en zzzzamt.

Vill ekki einhver koma í heimsókn til mín?

2007-11-18T20:59:00.000+11:00

Svo að þið haldið ekki að prinsinn af Queensland sé gleymdur þá kemur hér mynd af honum.

Þessar tvær eðlur voru að eðla sig (hvað annað?) beint fyrir utan útidyrnar mínar. Venjulega er klám ekki sett á þessa síðu en hér er gerð undantekning.

Að öðru leyti er ekkert fréttnæmt annað en það gengur bara vel hjá stóru fjölskyldunni. Rósa sefur vel og Arinze er voða góður við hana. Stundum verður hann soldið aumur þegar ég gef henni að drekka en hann hefur aldrei reynt að hrekkja hana neitt. Hann er búinn að læra fullt af ósiðum af ömmu sinni sem hann kallar reyndar grýlu. Afi er óspart notaður sem flugvél. Grey gamla settið verður uppgefið eftir opinberu heimsóknina sem lýkur reyndar brátt.

Kominn tími á nýjar myndir

2007-11-14T11:23:00.000+11:00

Amma og afi með stelpuna

Stóri bróðir er góður. Honum finnst hún nú ekkert alltaf mjög spennandi og verður pínu sorgmæddur stundum þegar hún fær að drekka eða ég held á henni.

Þetta kallast bros, ekki gretta, kitl í maga eða neitt svoleiðis... Er í pæjusetti frá Garðari og Guðrúnu.

Hér gengur bara vel enda mikil hjálp í mömmu og pabba og svo er Okezie búinn að vera í fríi líka. Hann fer þó aftur að vinna á morgun en fer svo aftur í frí eftir rúma viku þegar mamma og pabbi fara heim. Það kemur aldrei fæðingarsaga í fullri lengd (sorrý Erla mín, endurskoða kannski þá ákvörðun ef þú ferð aftur að blogga) en ég get samt sagt að ég hef mannkynið grunað um eitt stórt samsæri. Það er samsærið um að segja konum að fæðing annars barn sé aldrei eins slæm og fyrsta. Ef ekki væri fyrir þetta samsæri þá er ég sannfærð um að ALLAR konur mundu bara eignast eitt barn (meðan þær halda enn að þetta sé varla svo slæmt). Fæðing Rósu var svo sem ekkert verri en Arinze, bara alveg jafn hrikalega vont og í staðinn fyrir að dreifast á ca sjö tíma þá voru það bara tveir tímar í þetta skiptið. Okezie getur sagt ykkur að ég var hvorki kurteis né elskuleg í þessa tvo tíma. En eftir fæðinguna þá er ég búin að vera ljúf sem lamb enda heilsan í fínu lagi og stjanað við mig. En nú heyrist frá prinsessunni, over and out.

Má ég kynna....

2007-11-09T17:45:00.000+11:00

þetta er Rósa Chiamaka Nzeakor. Fædd klukkan rúmlega 8 um morgun, 07/11/07.

Rósa er nefnd eftir ömmu sinni Rose og miðnafni

ð er nígerískt og þýðir "God is beautiful.

Á myndinni er Rósa nýkomin heim, tveggja daga gömul. En nú eru lungun á fullu að garga á ömmu sína og engin þolinmæði fyrir mömmunni í tölvunni. Alveg eins og bróðir sinn... Meira seinna þegar friður gefst.

2007-10-26T18:50:00.001+10:00

Ef að blessað barnið ákveður að koma í heiminn næsta sólarhringinn (sem ég hef reyndar engar sérstakar ástæður til að halda) þá mun fæðingin verða mun óþægilegri fyrir ljósmóðurina. Ég er nefnilega búin að gúffa í mig íslenskan lakkrís í allan dag.

2007-10-25T19:39:00.000+10:00

Þessi mynd og miklu fleiri eru komnar inn á barnalandssíðuna hans Arinze. Ég dreif í því að setja þær inn núna þar sem gestirnir eru í skoðunarferð í Sydney í nokkra daga og ég er búin í skólanum. Núna er sem sagt ekkert að gera hjá mér og ég bíð bara "spennt" eftir fæðingu. Er skrifuð á laugardaginn eftir viku og vonandi bara geng ég ekki með framyfir. Nenni því alls ekki!

2007-10-21T13:41:00.000+10:00

Þá eru gestirnir búnir að vera í viku. Ég hef ekkert skrifað hér þar sem ég hef að sjálfsögðu verið svo upptekin við að þvo af þeim þvottinn, elda ofan í þau matinn og dekra við þau að öllu leiti. Eh, nei annars, þessu gæti reyndar kannski verið einmitt öfugt farið. Alla vega er búið að vera mjög gaman hjá okkur og ég bara ekkert nennt að setjast mikið við tölvuna. Svo er nú soldið erfitt að ryðja mönnunum frá mogganum og rúv-fréttunum fyrir utan það að Arinze þolir engan veginn að ég sé í tölvunni.

Síðan mamma og pabbi og Garðar og Guðrún komu erum við í stuttu máli búin að:
- Rölta um miðbæinn
- Fara í dagsferð Tablelands hringinn og smakkað þar yfir 20 gerðir af kaffi og margar gerðir af súkkulaði. Nammnamm. Hvernig finnst ykkur súkkulaði með chili eða svörtum piparkornum hljóma? Well, þið verðið bara að koma ef þið viljið smakka.
- Kíkja í búðir og á næturmarkaðinn. Merkilegt hvað körlum finnst gaman að skoða glingur...
- Setja upp snúrur, setja saman grill, bekk og hillu. Okezie finnst þeir Garðar og pabbi sýna alveg ágætis vinnubrögð hreint.
- fara í þrítugsafmæli bara við tvö og skilja kappann eftir hjá ömmunum og öfunum (erum búin að ættleiða extra par).
- grilla í fyrsta sinn.
- fara í grasagarðinn
- fara í frumbyggjasafnið Tjapukai, kastað þar búmerangi og spjótum, hlustað á mann spila á didgeridoo, horft á leikrit og lært um bush tucker mat.
- fara á Rusty´s ávaxta og grænmetismarkaðinn.

Og í dag eru hin fjögur fræknu svo í ferð út í rassgati, eða á Cape Tribulation and í regnskóginum. Það verður kannski eitthvað skrifað um það hér seinna, verður örugglega eitthvað ævintýralegt.

Það hefur komið þeim á óvart hversu lítið þau hafa orðið vör við framandi dýralífið hér. Engar risa köngulær, krókódílar eða snákar hafa enn látið sjá sig í bakgarðinum á Woodrose Drive ennþá. Í gær heyrðu þau þó eitthvað framandi hljóð innan um engisprettu- og froskahljóðin þar sem þau sátu í bakgarðinum. Hljóðið var langt og frekar vælulegt og voru uppi hugmyndir um að þetta væri kannski einhvers konar ugla. Þegar einn runninn hreyfðist þá fór nú verulega um þau, það fór hrollur um mömmu en Guðrún fleygði frá sér prjónunum og ætlaði að flýja inn. Þá kom nú í ljós að þetta var alls engin ugla heldur bara tvö hrekkjusvín sem stóðust ekki mátið að hræða gestina. Við Okezie höfðum verið úti að skoða nýju snúrurnar sem voru settar upp meðan við vorum í afmælinu og löbbuðum í kringum húsið til að hræða gamla fólkið. Soldið ljótt en tókst vel.

Þau fá að jafna sig eftir regnskógarferðina á morgun en fara svo til Sydney á þriðjudaginn. Mamma og pabbi koma aftur hingað á laugardaginn en Garðar og Guðrún fara þá til Melbourne fram á þriðjudaginn næsta. Þá má þetta barn nú fara að koma. Það eru tvær vikur í "D-Day" núna og stendur ekki til að verða eitthvað seinni af þessu. Þarf að halda í mér þó fram á miðvikudaginn þar sem ég er með smá fyrirlestur á þriðjudaginn og þá er ég búin í skólanum þangað til svona í maí.

Læt þetta duga í bili og reyni að skella inn myndum seinna af myndavélinni hans pabba.

Trúið þið þessu?

2007-09-26T22:10:00.000+10:00

Tvær á þessari mynd eru fertugar í dag! Þið megið geta hverjar. Það er náttúrulega smá svindl í gangi þar sem þær voru bara 38 ára þegar þessi mynd var tekin fyrir u.þ.b. ári síðan en þið hljótið að geta rétt.

Mér þykir slæmt að missa af afmæli bestustu systranna en treysti á nútímatækni og tól og að ég fái smá vídjó af herlegheitunum. Ég var oft spurð þegar ég var lítil hvor mér fyndist skemmtilegri og átti í miklum erfiðleikum með að svara þeirri spurningu. Get það ekki enn í dag enda eru báðar bestar.

Selurinn Snorri

2007-09-20T15:18:00.000+10:00

Við fórum á ströndina í gær í fyrsta sinn þetta sumarið í tilefni af afmæli unglambsins, sambýlingsins. Honum gengur ekkert að ná mér í aldri. Alla vega, Arinze hefur nokkrum sinnum áður farið á ströndina og var þá ýmist hálf hræddur við sjóinn eða leiddist fljótt. Í gær varð stór breyting þar á. Barnið varð brjálað af æsingi. Það var engin leið að sitja í sandinum og hann reyndi að hlaupa framhjá pabba sínum til að komast í sjóinn. Það var ekki einu sinni nóg að vera á háhesti á pabba sem er annars mjög vinsælt sport. Hann bar nákvæmlega enga virðingu fyrir sjónum og hló bara þegar hann fékk skvettur framan í sig. Svo óheppilega vildi til að það var að flæða að og með heilmiklu brimi svo það var ekki hægt að sitja í sandinum og bíða eftir litlum öldum svo við entumst ekki lengi í þetta skiptið. Ég er með kvef og fór því ekkert í sjóinn og Okezie var að drepast í bakinu eftir að þurfa að vera boginn í bakinu með Arinze. Ég er ekki alveg viss um að við leggjum í að fara fljótt aftur með strákinn svona án allrar hræðslu, höldum okkur frekar við Muddy´s sem er buslugarður hérna niðri í bæ. Tvær myndir- önnur af selnum í sjónum og hin í Muddy´s frá því um síðustu helgi.

2007-09-10T23:19:00.000+10:00

Það getur ekki verið mjög gott að vera Hallfreðsson í útlöndum. Í gærmorgun var Okezie að kíkja á úrslit leikjanna í undankeppni Euro og sá þá að Ísland var yfir 1-0 með marki frá Hallfreðsson.
"Ha, Hreiðarsson?", spurði ég.
"Nei, Hrfslsotson"
"Alfreðsson?".

Á endanum þurfti ég náttúrulega að kíkja á þetta sjálf. Spilar kannski inn í að ég hafði aldrei heyrt á manninn minnst áður og kannski bara í fyrsta sinn sem ég veit til að nafnið Hallfreð sé til. En við sáum þá líka að leikurinn var ekki búinn og rétt náðum að opna fyrir hann til að sjá jöfnunarmarkið. Við tóku hvatningarhróp frá Langtíburtistan, ég sagði "Ísland, Ísland" en Arinze var meira að hvetja "Dedda, Dedda". En hann klappaði og kýldi út í loftið með mér.

2007-09-02T23:18:00.001+10:00

Ég finn mig knúna til að gefa ráð í augnablikinu.

1) Victoria Beckham er í vandræðum með að fá barnapíu. Greyið, ég veit af eigin reynslu hvað það er erfitt að treysta öðrum fyrir barningu mínu. Hins vegar skilst mér að David sé ekki svo upptekinn núna þar sem hann er meiddur út tímabilið. Kannski hann geti bara tekið að sér að hugsa um börnin sín og þau geti sparað sér barnapíuaurana.

2) Enn eina ferðina þá eru fótboltastjörnur í Englandi í fréttunum. Núna eru Ronaldo og fleiri í slúðrinu þar sem þeir leigðu sér 5 mellur til að fagna sigri í síðustu viku. Mellurnar voru ferlega svekktar yfir því hvað þeir sýndu þeim litla virðingu og höfðu litla umhyggju fyrir tilfinningum þeirra. Kannski að önnur störf henti betur til að öðlast virðingu karlmanna heldur en þessháttar sölumennska. Þess ber þó að geta að þær höfðu klætt sig sérstaklega upp í undirföt frá Tesco og Debenhams og áttu því trúlega von á því að upplifa ævintýri Juliu Roberts úr Pretty Woman. Mellan með gullhjartað. Jamm.

Að lokum þá verð ég að viðurkenna að ég grenjaði yfir bíómynd áðan. Ekki í fyrsta sinn sem ég grenja yfir nákvæmlega þessari mynd en það hljómar ekkert sérlega vel þó að segja að ég hef ekki grenjað yfir henni í um það bil 17 ár. La Bamba. Ég kenni um hormónum þó þeir séu nú ekkert mikið að stríða mér í óléttunni. Riiiiiiiiitchííííííííí. Eruð þið farin að grenja?

Helgarfréttir

2007-09-02T19:10:00.000+10:00

Við Ástralirnir erum öll hress. Í gær fór Arinze í leikhús í fyrsta sinn. Það var ótrúlega gaman. Þetta var danspartý Dorothy the dinosaur. Dorothy er einn af karakterunum í Wiggles sem eru mjög vinsælir hér í Ástralíu sem og í USA og UK. Efast um að þeir hafi verið sýndir heima. Alla vega þarna voru nokkrir karakterar sem Arinze þekkir að syngja lög sem hann kann hreyfingarnar við. Ég átti alveg frekar von á að hann yrði hræddur en nei nei, minn maður var fyrstur út á gólf og dansaði eins og hann ætti von á að verða frægur.

Í dag er svo feðradagurinn. Okezie er að vinna og við steingleymdum í morgun að gefa honum allar gjafirnar og kortið. Ég mundi ekki hvaða dagur var fyrr en hann var löngu farinn í vinnuna. Við Arinze fórum í göngutúr niður að vatni og gáfum þar svöngum brabra, tveimur skjaldbökum og fullt af pínulitlum fiskum brauð.

Í dugnaðarkasti þá henti ég inn slatta af myndum frá ágúst inn á barnalandssíðuna hans Arinze, þar eru t.d. myndir frá leikhúsinu. Í tilefni dagsins skelli ég svo inn einni mynd af bestustu feðgunum.

2007-08-23T08:55:00.000+10:00

Þrítugsaldrinum fylgdi óvænt þroskastökk á þessum bænum. Haldið þið ekki að endajaxl sé að gægjast upp og því erum við mæðginin samtaka í tanntöku. Ég er ekki viss um að mörg mæðgin geti "stært" sig af þessháttar árangri. Bráðum nær svo Pálmi frændi minn mér í aldri en ég held að hann sé ekki eins seinþroska og ég.

Ég er ekki viss um að ég fylgi syninum eftir í hæðaraukningu (þó vissulega gefi ég ekkert eftir í þyngdaraukningu þessa dagana) en allt í einu eru allir bolir orðnir frekar stuttir á magann á honum. Hann er alveg 4-5 sentimetrum hærri en jafnaldrar hans - kannski er munurinn minni ef hárið er klesst niður. Nú verður hann stóri bróðir eftir ca 10 vikur og af því tilefni er hann hættur að sofa í rimlarúmi og svaf í nýja Nemórúminu í fyrsta sinn í nótt. Það var vissulega breyting, líka fyrir mig að vakna við trítl í stað hrópa. Nú er búið að kaupa kopp líka en hann stendur enn ónotaður. Ég á líka eftir að kaupa töfrabókina sem er um hvernig best er að standa í þessum málum. Það væri náttúrulega rosalegur lúxus að hafa nokkrar vikur án bleiuskipta/kaupa.

Hér í Cairns er farið að hitna heldur betur. 28 gráður á daginn er mun heitara en 24 og sólin skín glatt. Bráðum förum við að nenna á ströndina að leika okkur. Það er líka orðið miklu minna að gera hjá mér í skólanum. Ég er bara í einu fagi núna sem ég klára nokkrum dögum fyrir áætlaðan fæðingardag. Það er ekki mjög mikið lesefni, verður létt próf í lokin og þó að verkefnið sé mjög umfangsmikið þá var ég svo klók að lenda með vinkonu minni í hóp. Sú er atvinnunemandi á sinni fjórðu mastersgráðu og hún fær alltaf hæstu einkunn. En þó að það sé kannski ekki mikið að gera þá ætti ég kannski að fara að snúa mér að bókunum þar sem litli stóri strákurinn er í leikskólanum í dag.

Drengurinn augljóslega ekki heima, þá væri nú eitthvað af dóti á gólfinu!

Alveg Disney þemað í gangi.

Nú er svo hægt að fara að telja niður í að amman, afinn, frændinn og frænkan komi í heimsókn. 7 vikur rúmar.

2007-08-12T20:30:00.000+10:00

Druslaðist til að henda inn myndum frá júní, júlí og ágúst inn á síðuna hans Arinze Tómasar (linkur til vinstri).

Við fórum í eins árs afmæli til Lianne vinkonu okkar í gær. Það er alltaf soldið fyndið að fara í barnaafmæli hér í Ástralíu. Engin hætta á að maður borði yfir sig eins og á Íslandinu. Ein kaka og svo bara kex og sausage rolls. Aðal sportið hjá Arinze var að leika við hundinn. Hann er algjör hundakall. Ég er sjálf skíthrædd við alla hunda, nema reyndar Tönju gömlu sem Ásdís átti. Ég held samt aftur af mér því ég vil ekki smita Arinze af hundahræðslu og sýni ekki mikil viðbrögð þótt hann sé sleiktur í framan eða hann klípi aðeins í hunda.

Annars tsjillum við bara hérna alla daga...

2007-08-08T21:46:00.000+10:00

Síðast þegar ég skrifaði hér var ég á leiðinni í klippingu með Arinze. Það fór illa. Hárgreiðslukonan komst ekki nálægt honum og við fórum heim alveg óklippt. Síðan þá hefur hárið vaxið á hverjum degi að því er virðist. Planið var að senda Okezie með Arinze þar sem hann er miklu þægari hjá honum en úr því varð ekki. Í dag var svo dagurinn. Eftir baðið vöfðum við handklæðinu utan um hann svo handleggirnir voru undir, Okezie hélt á honum og ég var á skærunum. Það stefnir ekki í nýja atvinnu hjá mér en hárið er alla vega styttra. Miklu styttra. Ég sé á morgun hvernig þetta fór. Vonandi er hárið ekki mjög missítt en það sést ekki svo vel út af krullunum. Ég er ekkert smá fegin að bumbubúinn á að vera stelpa, þá er alla vega bara hægt að setja teygju í hárið.

2007-07-26T20:07:00.001+10:00

Svona til að sanna enn betur hversu slæm móðir ég hlýt að vera þá var ég, núna klukkan 8 um kvöld, að fatta að Arinze er eins og hálfs árs í dag. Ég er of sein fyrir extra knús og kossa þar sem hann var að sofna, ekkert hress með að þurfa að gera það aleinn. Á morgun fær hann hins vegar súkkulaði. Ekki reyndar vegna "afmælis", heldur er hann að fara í klippingu. Ég hlakka ekki til.

2007-07-26T15:09:00.000+10:00

Ég kann ekki við að viðurkenna hvers ég sakna mest á þessari stundu. Arinze er í leikskólanum, Okezie í vinnunni og Harry Potter liggur í aftursætinu á bílnum fyrir utan apótekið. Þangað var hann sendur þar sem ég á að vera að bera saman sustainability reports Rio Tinto og Alcoa og treysti mér engan veginn til að hafa hann hér heimavið. Kannski ég sæki bara barnið snemma til að sleppa undan náminu. Sambýlingurinn og unglingurinn koma svo heim í kvöld.

2007-07-18T21:46:00.000+10:00

Ókei, smá svona blendnar tilfinningar í gangi á þessum bænum. Ég er alveg að hætta að vera tuttuguogeitthvað. Í bjartsýniskastinu hugsa ég að það sé betra að verða 3-0 en að verða það ekki. Á hinn bóginn er ég núna á öðrum áratugi en sambýlismaðurinn, er opinberlega ekki "stelpa" lengur og bara finnst ekkert sérstaklega gaman að eiga afmæli lengur.

Þar sem Okezie er að vinna til 9 annað kvöld og Arinze í leikskólanum þá höfðum við bara afmælisdag í dag í staðin. Við fórum á Cairns Show sem er svona hálfgerð sveitasýning hérna. Dyggir lesendur muna kannski eftir Cobar Show sem var ógurlega sveitó og ég var hissa að sjá að þetta er eins hérna. Teikningar eftir grunnskólanema hanga uppi, það er keppt í rúningum, besta nautið o.s.frv. Svo eru alls konar tívolítæki, dýr og matarbásar. Þetta var mjög gaman og Arinze var sérstaklega hrifinn af lömbum sem þarna voru. Eftir hádegissiestu litla mannsins fórum við svo til Palm Cove á ströndina. Þar var rok og skítakuldi en við gátum leikið okkur og fengið okkur köku. Á morgun fer ég svo í klippingu til að vera aðeins sætari í ellinni en í æskunni og fer svo í lunch með mömmuvinkonum mínum.

Þetta verður kannski allt í lagi?

2007-07-07T17:59:00.000+10:00

Vitlaus mamma!
Ef Sigríður Karls fær hland fyrir hjarta þegar hún sér þessa fyrirsögn þá getur hún alveg andað rólegar, hér stendur ekki til að gera upp barnæskuna. Fyrirsögnin á við mig sjálfa í dag. Ég gerði nefnilega mín stærstu mistök hingað til í móðurhlutverkinu í dag. Við Arinze fórum með vinkonu minni á markaðinn og gengum þar fram á djúsbar. Ég er svoddan matartúristi að ég varð að prófa nýpressaðan sykurreyrsafa. 40 cm búti af sykurreyr var þarna rennt í gegnum safapressu og þetta var allt voða freistandi og gott. Svo vildi náttúrulega Arinze endilega fá að prófa. Glasið var með röri og við höfum ekkert verið að drekka svoleiðis. Eftir smá æfingar og hann var búinn að fá örlítið smakk var hann sko heldur búinn að fatta hvernig þetta virkaði og drakk sirka þriðjung af drykknum. Ok, ég henti svo afgangnum enda var þetta frekar sætt. Arinze var hinn rólegasti þangað til við komum heim en þá var kominn tími til að leggja sig. Þá var sko drykkurinn kominn beint í blóðið. Ég sleppi bara að segja frá klukkutímanum þar sem hann velti sér fram og til baka með galopin augun, slóst við bangsana sína og svo framvegis. Til að gera langa sögu stutta þá var enginn lúr þennan daginn en farið fyrir 6 í háttinn og ég hef aldrei séð strákinn minn eins þreyttan. Greyið litla sem overdosaði svona á sykri sofnaði í miðju mjólkurglasi. Mín refsing verður líklega tveir dagar þar sem hann verður líklega vaknaður fyrir allar aldir í fyrramálið. Sykurreyrdjús er ekki eins og ávaxtadjús, þetta er BARA sykur. Jökk.

Montblogg

2007-06-25T17:12:00.000+10:00

Nú bara verð ég að koma með eitt montblogg með Arinze í aðalhlutverki. Hann er næstum því 17 mánaða og alltaf að læra eitthvað nýtt og bæta við í orðaforðann. Það er nú ekki langt síðan hann fór að segja "mamma" en síðan það kom er það eitt ofnotaðasta orð í mannkynssögunni. Hann segir líka "dadda" fyrir pabbi/daddy, loka, takk, datt, og svo eru ýmis orð sem hann hermir eftir en hljóma kannski ekkert mjög nærri lagi.

En svo er alveg brandari að horfa á hann horfa á DVD diskana sína. Hann á 3 Söngvaborg t.d. og dansar og syngur með. Hann snýr sér í marga hringi þegar Fugladansinn er sunginn og svo er best þegar Sveppi syngur prumpulagið. Fyrst spyr Sveppi hvort einhver hafi prumpað í dag og minn maður réttir samviskusamlega upp hönd. Svo purrar hann og lyftir upp annarri löppinni í prumpuköflunum. Masi og eðludansinn er líka vinsæll en þá hoppar hann (eins og hann getur, fer upp á tær meira), snýr sér í hringi og hristir sig. Hann á líka tvo Wiggles diska og hreyfir sig, veifar og klappar alveg á réttum stöðum.

Nú er kappinn með hita svo það er ekkert sérstaklega skemmtilegt hjá okkur. Það virðist hins vegar vera það eina sem amar að honum svo ekki er það nú mjög slæmt. Og börn lyfjafræðinga þurfa ekki að kveljast.

Arinze fer alltaf einu sinni í viku í leikskólann og finnst gaman og er mjög góður þar. Neðri vörin titrar alltaf þegar pabbi hans fer en svo er allt búið. Þegar pabbi hans fer í vinnuna eða ég í skólann vinkar hann bara og segir bæ. En svo sárnar honum þvílíkt þegar við lokum klósettdyrunum á hann. Hann er óþekkur að borða venjulegan mat en borðar mikið af því sem er honum þóknanlegt. Fyrir utan þetta er hann er algjört draumabarn sefur frá 7-7 og í tvo til þrjá tíma á daginn líka. En núna vælir draumabarnið á mömmu sína, er búinn að borða kvöldmatinn og á að fara í bað. Nóg af monti að sinni.

Í hjólatúr í kirkjugarðinum sem er nálægt okkur

Og í buxum af mömmu sinni, væntanlega heimasaumaðar af SK

Nöldur, kveðja og kynfrétt

2007-06-18T12:53:00.000+10:00

Nú er ég að draga upp hálfkláraða/hálfbyrjaða ritgerð sem ég þarf að rumpa af. Lagði hana frá mér þar sem ég var í prófi í síðustu viku og svo að byrja nýjan kúrs um síðustu helgi en nú er bara eiginlega ekki hægt að fresta lengur. Vandamálið er hins vegar það að mig langar alveg gríðarlega til að þrífa ísskápinn. Finnst það bara varla geta beðið lengur. Munið þetta sem ég skrifaði um búrskápinn um daginn. Well, sama leiðinlega fagið...

Langt á milli blogga, ég veit, ég veit. En það er nú góð ástæða fyrir því að blogga í dag þar sem hin mæta merkisfrú Sigríður móðir mín á afmæli í dag. Er búin að óska henni til lukku þó henni fyndist ég eitthvað snemma í því. Tímamismunurinn.

Ég fór í sónar í síðustu viku þar sem var tilkynnt að lítil lady væri á leiðinni. Það er stuð. Mamma hans Okezie var alsæl yfir þeim fréttum enda nærri 30 ár síðan lítil stelpa var í fjölskyldunni. Svo fékk hún 3 syni og 2 dóttur/sonarsyni. Held að kella eigi eftir að sleppa sér í barnafatakaupum. Ég get hvatt hana áfram í því með því að senda myndir af stelpunni í Arinzestrákafötum. Það fyndist henni örugglega ómögulegt.

Jæja, nú er ég búin að slóra nóg. Á að nýta tímann betur meðan prinsinn sefur. Prinsinn sem bæðevei fór loksins að segja mamma og segir núna varla annað. Ég er samt ekki komin með leið á því ;)

Hérna er svo ein af afmælisbarninu með litla lukkutröllið síðan haustið 2006 þegar við vorum í heimsókninni.

Gott Ráð

2007-05-24T19:45:00.000+10:00

Margir eiga í erfiðleikum með að borða ráðlagðan dagskammt af ávöxtum. Í kvöld fann ég góða leið til að svelgja ofan í mig banana. Ég skar í hann rauf, fyllti með Nutella súkkulaði fyrir brauð og setti inn í örbylgjuofn í 45 sekúndur. Svo bar ég ís fram með þessu bara fyrir mig sjálfa. Namm.

Ég á að vera að læra fyrir próf en nenni því ekki. Er búin að vera í þvílíku letikasti að ég þreif meir að segja búrskápinn. Hvenær nennir maður því? Bara þegar það á að vera gera eitthvað enn leiðinlegra. Annars fer þetta nú að minnka hjá mér. Próf á laugardaginn, fyrirlestur og erfitt verkefni á miðvikudaginn og svo próf og ritgerð. Allt þetta verður búið 13. júní. 15. júní byrjar svo næsti kúrs sem er í tvær vikur + ritgerð + próf og svo fer ég í síðasta kúrsinn í bili helgina eftir afmælið mitt og þá fyrstu í ágúst. Svo hef ég sirka tvo mánuði til að slappa af fyrir útungun og foreldraheimsókn +. Jólin verða komin áður en ég veit af.

Júbilering - grenj grenj.

OMG

2007-05-20T19:29:00.000+10:00

Vissuð þið að Donny Wahlberg sem lék t.d. í Boomtown og er bróðir Mark Wahlberg var einn af strákunum í New Kids on the Block? Ok, geri reyndar ráð fyrir því að Gullan mín hafi vitað þetta en ég fékk nett sjokk.

Hjálp!

2007-05-16T08:40:00.000+10:00

Kann einhver ráð við pennastrikum á rúskinnssófa? Jamm litli maðurinn hefur sýnt listahæfileika sína.

Annars er Arinze búinn að vera lasinn síðan á laugardagskvöldið. Heilmikill hiti og svo í gær fékk ég gubbgusu yfir mig. Næs. Maður tekur því slæma með því góða býst ég við...

Þessum kynntist ég áðan...

2007-05-10T20:44:00.000+10:00

þegar ég fór út með ruslið og ég fékk gæsahúð á hárlausa leggina. Ég reyndi að hrekja hann í burtu en froskar eru svo vitlaus dýr að þeir standa grafkjurrir þegar fólk eða bílar nálgast þá. Dánartíðni froska er há í bílslysum. Þeir halda líklega að ef þeir hreyfa sig ekki þá sjáist þeir ekki. Ég fór náttúrulega ekkert með ruslið neitt lengra enda í stuttbuxum og á tásunum og hann hefði að öllum líkindum reynt að húkka sér far með mér. Þessi er nú bara meðal stór, hef séð svona tvisvar sinnum stærri frosk úti á götu en hann hafði einmitt lent í þessu með bílana. Jámm, svo ruslið bíður eftir að Okezie komi heim en þegar ég var komin hálf inn þá sá ég þessa stóru könguló. Alveg bara held ég sú stærsta sem ég hef séð hér (ekki samt neitt risa) svo ég flýtti mér inn. Fannst samt verst að þegar ég fór út til að taka myndina af Frikka frosk þá var köngulóin horfin. Vona að hún sé ekki hér inni.

Þessi að neðan er nú aðeins sætari en prinsinn í álögunum úti á tröppum. Línan á nebbanum er eftir óhappadaginn mikla á þriðjudaginn. Arinze var að leika sér með bleiukassa og stakkst á höfuðið einhvern veginn og fékk marblett í beina línu. Seinna um daginn var hann að leika sér á mottu á flísalögðu gólfinu og á undarlegan hátt skellti hann nefinu í gólfið. Datt ekkert sko, bara misreiknaði sig kannski eitthvað. Rétt fyrir svefninn datt hann svo og skall með hnakkann í gólfið. Gæti trúað að nettur hausverkur hafi gert vart við sig þennan daginn.

Annars bara allt í fína...

Frjáls!

2007-05-04T22:34:00.000+10:00

Já nú er öðru faginu gjörsamlega lokið og ég þar með búin með 1/6 af MBA. Síðustu tvær vikur hafa verið hrikalega erfiðar en ég hef verið að vinna að erfiðu verkefni og var líka í skólanum alla síðustu helgi. En í dag kláraði ég sem sagt verkefnið og brunaði með það í skólann enda ekki seinna vænna - skiladagur í dag. Eftir þetta var deginum slegið upp í kæruleysi, Okezie í fríi þar sem hann þarf að vinna á morgun og við skelltum okkur í Muddy´s, vatnsleikvöllinn niðri við strönd. Þar var rosalega gaman. Svo gaman að Arinze hljóp um (hættur að labba og hleypur bara núna) í svona klukkutíma og ég hef sjaldan séð hann eins örmagna eins og þegar við komum heim. Þið getið séð myndir á barnalandssíðunni frá því við fórum þangað fyrst en mig minnir reyndar að ég hafi skellt þeim myndum hingað inn þá.

Já ég vissi bara varla hvað ég ætti af mér að gera svo ég eldaði góðan mat og stóð frammi fyrir valkvíða. Ætti ég að fara að leita mér að ritgerðarefni fyrir Heimsvæðingarkúrsinn (þarf að skila proposal í næstu viku), vinna upp síðustu viku í Accounting, ganga frá öllu markaðsfræðidraslinu sem ég var að klára eða skerða þessi þrjú hár sem prýða kynþokkafulla leggi mína. Eftir miklar pælinar ákvað ég að skella mér í bað en það er í fyrsta sinn sem ég geri það hér í húsinu okkar. Þá var nú ekki nóg að raka leggi heldur skellti ég líka maska framan í mig og man ég hreinlega ekki hvenær það var sem ég gerði eitthvað svona fyrir mig síðast ( af háralengd þá er langt síðan. mjög langt).

Annars er hér bara allt í lukkunnar standi. Ég græt fögrum tárum í hvert sinn sem ég fæ tölvupóst varðandi júbileringu á Laugarvatni í maí. Svo uppgötvaði ég líka í dag að það eru ekki 4-5 mánuðir í þrítugsafmæli, neibb bara 2 1/2. Ég þarf að fara að rannsaka augnkremamarkaðinn.

Kíkið á barnalandið, þar skellti ég inn myndum frá febrúar, mars og apríl.

2007-04-19T19:20:00.000+10:00

Eitt.
Sjötti nóvember.
--------------------
Próf á laugardaginn.

Local og global celebs

2007-04-13T22:28:00.000+10:00

Það er enginn friður fyrir fræga fólkinu hérna í Cairns. Loksins þegar við losnuðum við Kate Hudson og Matthew McConaughy þá sitjum við í augnablikinu uppi með Katie Price (aka Jordan) og Peter Andre húsbónda hennar. Svo var Steven Spielberg að tilkynna okkur að hann ætli að taka upp mynd hér í næsta nágrenni með Tom Cruise svo við sitjum uppi með hann á næstunni. Ég býð ekki í mat.

------------------

Vekjaraklukkan klikkaði í morgun. Við vöknuðum klukkan 8.15 en Okezie byrjar að vinna klukkan 8.30. Vekjaraklukkan hafði vaknað klukkan 4 og fékk mjólk að drekka og svaf því svona vært og lengi. Ég þarf að fara yfir það með honum hvenær hann má sofa svona lengi og hvenær treyst er á hann því hefðbundin vekjaraklukka er ekki til á heimilinu. Í kvöld fór hann svo í pössun til Hayley vinkonu þar sem ég var í skólanum. Þegar ég fór grét hann eins og veröldin væri að farast en mér skilst að hann hafi hætt að gráta áður en ég náði að keyra frá húsinu. Hann verður þar allan daginn á sunnudaginn og mamman er með stórt samviskubit. Ég efast samt ekki um að hann muni skemmta sér vel og koma heim aftur útsleiktur eftir hundinn (ojojoj). Er ekki tilvalið að enda þessa færslu bara með mynd af stóra stráknum? Held það bara.

12 ára pæja

2007-04-11T17:53:00.000+10:00

Þetta er hún Kristín Kara bróðurdóttir mín en hún er 12 ára í dag. Til hamingju með daginn elsku Kristín mín.

Myndin var tekin síðasta haust á Hvammstanga og heldur Kristín á Sprella sínum klæddum í dúkkunáttkjól sem ég fékk frá mömmu 1986. Kjóllinn er sem sagt 9 árum eldri en Kristín Kara. Það þarf nú varla að taka það fram (en er þó sjálfsagt) að Kristín er yndisleg stelpa, skemmtileg, góð og sæt.

2007-04-08T08:14:00.000+10:00

Syninum fannst það góð hugmynd að vakna fyrir klukkan sex í morgun. Eftir miklar en árangurslausar fortölur móðurinnar enduðum við á því að fara fram. Arinze var nákvæmlega sama þó það væri allt dimmt og allir í Cairns sofandi. Við komumst þó að málamiðlun sem við gátum bæði sætt okkur við, ég svaf á sófanum og hann horfði á Siggu og Maríu í Söngvaborg alveg til rúmlega sjö.

Ég hélt að þegar Arinze færi að labba yrði ég hlaupandi á eftir honum endalaust en það er alls ekki svo. Eiginlega er bara miklu auðveldara núna síðan hann fór að labba sjálfur. Svo dundar hann bara út í eitt og er ofsalega góður. Hann kann að segja nokkur orð, öll á íslensku.

Páskahelgin hefur verið róleg og góð hérna megin. Okezie var í fríi á föstudaginn langa og vorum við bara hér í rólegheitum, hann horfði á dvd meðan arinze svaf og ég las í markaðsfræðihelvítinu. Í gær kíktum við svo á veðreiðar og Okezie tapaði þar peningum að sjálfsögðu. Þegar við vorum á leiðinni aftur í bílinn fór að hellidemba og flúðum við í skjól. Þar hittum við átta barna mömmu. Elsta barnið hefur örugglega ekki verið eldra en 12 ára. Hvernig er þetta hægt? Í dag og á morgunn vinnur Okezie svo við Arinze erum bara heima í afslappelsi. Fáum reyndar heimsókn á morgun en þangað til borðum við bara súkkulaði.

Óska hér með eftir málsháttum. Hér er nóg af súkki en engir málshættir. Bætið úr takk fyrir!

Hættulega líf!

2007-04-02T12:27:00.000+10:00

Í kjölfar jarðskjálftans á Solomonseyjum þá var búist við flóðbylgju hérna á austurströndinni í morgun. 9.49 átti hún, ef af yrði, að skella á. Ekkert varð úr svo við erum öll í heilu lagi.

Svo fannst krókódíll í afgirta öryggissvæðinu hjá Palm Cove, uppáhaldsströnd okkar Helgu í morgun. Ég er ekki á leiðinni í sjóinn á næstunni.

Já, þetta líf býður upp á ýmsar hættur...

Hor og helgi

2007-04-01T19:06:00.000+10:00

Skyldi einhver lesa þetta blogg lengur? Fullkomin vanræksla hefur verið í gangi hér. Það er bara svo mikið að gera hjá mér núna. Mikið álag í skólanum og erfitt að fitta öllu inn í sólarhringinn. Tíminn er vel nýttur, um leið og Arinze leggur sig á daginn er ég farin að lesa eða vinna að verkefnum.

Arinze fer í leikskóla á fimmtudögum og fær oftar en ekki kvef á laugardögum. Skipulögð uppbygging ónæmiskerfisins þar á ferð. Núna um helgina er hann búinn að vera nokkuð aumur með þetta líka rosalega nefrennsli. Hann er svo lítill í sér að hann fór að grenja þegar Sigga og María létu hönd á hendi detta í Fagur fiskur í sjó. Hann var rétt kominn með smá hor þegar við fórum í gærmorgun í sullgarðinn. Það er ókeypis garður við sjóinn þar sem krakkar leika sér í vatni, fullt af gosbrunnum og svo risafiskur sem er hægt að skríða inn í og ofan á. Arinze hefur held ég aldrei skemmt sér svona vel. Flestir voru í sundfötum en við hugsuðum náttúrulega ekkert út í það enda þarna í fyrsta skiptið. Hérna eru nokkrar myndir frá sullgarðinum.

Rennblautur í stuði að koma úr fiskinum.

Við fengum útihúsgögnin í vikunni og erum búin að vera úti á verönd síðan. Það er örlítið farið að kólna svo það er mjög notalegt að leika úti á verönd sem er með þaki eða jafnvel lesa skólabækur. Kassarnir utan af stólunum voru svona líka góðir bílskúrar. Arinze er búinn að leika þvílíkt mikið og keyrir hjólið sitt inn og snýr við og lokar o.s.frv.

Fyrir stóru syss

2007-02-28T22:59:00.000+11:00

Þar sem ég er svo vel upp alin og hlýði þeim sem eru eldri en ég í fjölskyldunni þá kemur hér blogg. Reyndar ætlaði ég fyrir löngu að vera búin að blogga en lenti þá í password veseni og nennti ekki að leysa úr því.

Ég er s.s. byrjuð í skólanum. Var föstudagskvöld og svo allan laugardag og allan sunnudag og er þá hálfnuð með einn kúrs. Svo byrjaði ég í öðrum kúrsi núna í kvöld. Mér líst vel á. Það eru mjög fjölbreyttir námsmenn með mér í þessu. Tæplega helmingur í báðum kúrsum eru Ástralir. Þau lönd sem ég man eftir svona í svipinn eru Sviss, Holland, Rússland, Íran, Japan, Kórea, Tævan, England, Noregur, Tæland, Kanada og Ítalía. Núna er bara brjálað að gera hjá minni í lestri. Ég hef komið sjálfri mér á óvart með klikkaðri skipulagningu. Hér er ekki mínútu eytt í óþarfa.

Arinze er farinn að labba. Eða svona nánast alveg eiginlega... Taldi upp í 12 skref í dag og það voru alveg svona 3 metrar. Hann er alveg að fá sjálfstraustið í þetta og verður ekki eins ofurspenntur þegar hann er búinn að taka þrjú skref eins og var. Hann er alltaf sami kúturinn, urrar núna eins og ljón út um allt. Flest börn byrja nú held ég á voff og mjá en minn er ljón. Ég var svo að tala við pabba á skype í morgun og sagði "pabbi" þá heyrist í þeim litla baba baba. Annars er hann ekkert að viðra skoðanir sínar of mikið á þekktum málum eins og íslensku eða ensku, nei nei þetta er mest bara Arinzemál. Nema náttúrulega datt, baba, mama og svona. Uppáhalds afþreyingarefnið er efalaust Skoppa og Skrítla sem amma og afi gáfu honum í afmælisgjöf. Hann stendur beint fyrir framan og hlær að þeim og reynir held ég líka að gera "Skrítla" með tákni. Þeir skilja sem þekkja þessar píur.

Arinze fór í pössun til vinkonu okkar á föstudagskvöldinu sem ég byrjaði í skólanum. Hún á dóttur sem er jafngömul honum og svo eina þriggja ára. Ég var mjög stressuð allan daginn en þegar til kom þá grenjaði hann rétt meðan ég fór út úr dyrunum og var svo bara alveg góður og sofnaði án þess að láta í sér heyra. Hann er svo góður strákur. Nú sefur hann líka allar nætur og er það ekki lítill munur fyrir eina mömmu.

Jæja Eygló mín er þetta nóg fyrir þig eða þarf ég að fara nánar út í námsefnið?

Skype og fleira.

2007-02-17T13:12:00.000+11:00

Skype sambandið heim hefur verið hrikalega lélegt undanfarið. Símtöl slitna og allt það merkilega sem ég hef að segja er í svona 20-30 sekúndur á leiðinni. Þegar við hringjum til Englands er allt í lagi. Eru fleiri að lenda í svona veseni? Vitið þið hvað er hægt að gera til að laga þetta?

Nú er runninn upp síðasti dagur Helgu í Cairns. Við eigum SKO eftir að sakna hennar, ekki síst Arinze Tómas litli vinur hennar. Er ekki örugglega að koma bolludagur á Íslandi? Það var nefnilega tilefni okkar í gær til að kaupa vatnsdeigsbollur með súkkulaði og custardi í búðinni.

Í gær keypti ég þrjár bækur fyrir sirka 10 þúsund íslenska kalla. Það er bara ein ástæða sem getur verið fyrir dýrum bókum. Jú mín er að byrja í skóla. Fer í fjögur fög í MBA hér í Cairns á þessari önn. Hlakka mikið til. Og kvíði fyrir.

Afskiptasemi úr útlöndum

2007-02-11T23:29:00.000+11:00

Gott hjá þessum Geir að vinna formanninn hjá KSÍ. Enn betra hjá fólki sem hafði atkvæðisrétt að vera ekkert að hlusta þá leiðindaskjóður að berjast fyrir breytingum. Nei nei, höfum þetta allt bara eins og alltaf og verum sem lengst með verstu þjóðum í fótbolta. Okkur er hvort sem er sama. Við teljum okkur bara trú um að "á góðum degi getum við unnið hvern sem er" og höldum bara með Englendingum á HM eins og alltaf. Eða Hollendingum. Eða Brössum ef við erum Sjálfstæðismenn (það er svo öruggt að vera þá bara í sigurliðinu og þurfa aldrei að tapa). Já við erum greinilega svona glimrandi ánægð með störf KSÍ. Því að breyta því sem þarf ekki að breyta. Við eigum líka einn góðan fótbolta (ekki segja neinum að hann ólst náttúrulega ekki mikið upp á Íslandi, það er alveg óþarfi. Ekki það mér er að sjálfsögðu slétt sama hver er formaður KSÍ og var ekkert sérstaklega að vonast til að Halla myndi vinna. Hins vegar langaði mig bara til að leggja til að Geir ráði nafna sinn og lúkkalæk sem aðstoðarmann. Hann gæti til dæmis farið á þessa leiðinda kjellingaleiki í stað Geirs og enginn myndi taka eftir muni. Þá þarf Geir ekkert að vera eyða dýrmætum tíma sínum í eitthvað svona froðusnakk (ég veit að þetta orð er ekki notað í svona samhengi en mér sýnist það svo vinsælt í bloggum sem ég les að ég varð að nota það til að sýnast kúl). Eníveis, þetta var bara mín hugmynd.

Geir og Geir. Ég er ekki alveg viss hvor er hvor þó.

(Myndirnar eru að sjálfsögðu ekki í minni eigu heldur stolnar af netinu í gegnum Google Images)

Sonurinn

2007-02-11T08:25:00.000+11:00

Núna í morgunsárið eftir morgunmat og bleyjuskipti skreið Arinze inn í herbergið sitt. Þar var göngugrindin sem hann er orðinn of stór í en pabbi hans hafði dregið hana fram í gær. Ég heyrði í honum ýta henni eitthvað áfram og koma fram. Þegar ég leit aftur fyrir mig á hann þá var hann ekki að ýta göngugrindinni. Nei nei, minn maður hafði bara klifrað ofan í hana á nótæm. Þess vegna held ég að það sé kominn tími á smá blogg um litla manninn, sem er reyndar alls ekkert lítill og situr í þessum skrifuðu orðum inni í fataskáp.

Arinze varð eins árs fyrir tveimur vikum. Hann er ekki farinn að labba en það er alveg að koma. Tekur svona 3-4 skref í einu en verður þá mjög æstur og hendir sér í fangið á þeim sem er að taka á móti. Hann getur sagt mamamamam og babababa og er orðinn mjög fyndinn. Hann gerir bara "Aaaah" við Helgu en þau eru mjög góðir vinir. Hann nær í Ipod fjarstýringuna, beinir henni út í loftið og dansar þegar hann vill hlusta á tónlist. Þegar hann gerir eitthvað af sér þá segir hann væmið "aaah" og treystir á þá geti mamma ekki orðið mjög reið (og hefur rétt fyrir sér). Þegar ég banna honum eitthvað, segi Ó-óó eða nei þá fer hann að grenja og vorkennir sér. Mesta stuðið er að klifra upp í sófa og standa þar upp. Þá koma allir, hvort sem þeir eru mamma, pabbi eða Helga, hlaupandi því þetta er náttúrulega stórhættulegt. Þegar við komum hlaupandi þá kastar hann sér í sófann og hlær og er með mesta prakkarasvip í heimi. Það er ýmislegt fleira sem ég gæti sagt ykkur um litla kútinn minn en nú er hann farinn að vekja pabba sinn, stendur upp við hurðina og öskrar svo það er best að skerast í leikinn.

Umferðarblogg

2007-02-08T22:30:00.000+11:00

Ég er svo pirruð.

Í morgun keyrði ég Okezie í vinnuna og lenti þrisvar í umferðarpirringi. Það er svo ergjandi hér að manni er aldrei hleypt inn á akreinar. Þá er það nú annað í Englandi þar sem fólk er mjög meðvitað um að gera umferðina sem skásta. Mér var sem sagt tvisvar ekki hleypt inn á akreinar og svo var flautað á mig þegar mér lá ekki á yfir götu. Ég komst nú yfir pirringinn, alla vega svona mestan fyrir hádegi.

Okezie var að opna bréf. Það var hraðasekt. Mér að kenna.

Hver ætli það sé sem er vitlaus í umferðinni?

Helga

2007-02-07T23:30:00.000+11:00

Helga er farin að sofa. Á morgun vaknar hún árinu eldri og skuluð þið fara inn á www.krokodilakonan.blogspot.com og láta hamingjuóskum rigna yfir hana. Ég ætla að gera það í eigin persónu.

Það er búið að vera rosalega gaman og gott að hafa Helgu hér hjá okkur. Arinze er mjög hrifinn af henni og gerir reglulega væmið "aaaaa" við hana. Því miður rignir of mikið hérna hjá okkur núna svo við getum ekki verið á fullu í túristaveseni en gerum þó okkar besta.

Myndin hér að neðan er tekin í Port Douglas (þar sem Steve Irwin dó) á þriðjudaginn. Helga á reyndar þessa mynd og ég er að sjálfsögðu að nota hana í leyfisleysi (enda Helga sofandi eins og fyrr hefur komið fram) en ég skammast mín ekkert fyrir það þar sem ég ýtti nú sjálf á takkann.

Skelfing að nóttu

2007-02-04T10:39:00.000+11:00

Ég vaknaði í nótt skelfingu lostin og þorði vart að hreyfa mig. Ástæðan var sú að við hlið mér var kengúra í dauðatygjunum. Hægt og rólega fékk ég kjark til að fara rólega fram úr og áttaði mig þá á því að ég var ekki úti í náttúrunni heldur í mínu eigin rúmi og dauða kengúran var alls ekki dauð kengúra heldur bara Okezie minn.

Ég er núna dálítið hrædd um að Okezie komi með spennitreyju heim úr vinnunni í dag.

Hins vegar skelli ég skuldinni á myndina sem við fórum á í gærkvöldi, Blood Diamond. Það var reyndar ekki dauð kengúra í þeirri mynd en voða mikið annað ljótt svo ómögulegt er að sofa vel.

2007-02-01T11:56:00.000+11:00

Í gær sat við hliðina á okkur í bát kona sem var hvítari en Helga. Allt er nú til!

Kakan tókst!

2007-01-27T20:28:00.000+11:00

Já ég held að ég hafi komist skammlaust frá fyrsta afmælisboðinu. Þetta var svona mix af íslenskri afmælisveislu og ástralskri. Skreytt súkkulaðikaka a la Eyrún syss, guðdómlegt gums, ostakaka og brauðréttur komu upp úr íslensku áttinni. Álfabrauð, sausage rolls og partýpoki handa gestunum úr þeirri áströlsku. Álfabrauð er sko bara franskbrauð með smjöri og skrautsykri og slær sko í gegn hjá krökkum hér.

Já svona tókst kakan til. Við buðum ekkert mörgum þar sem við þekkjum kannski ekkert rosalega marga nógu vel enn til að vera bjóða svona heim. Það voru 6 fullorðnir gestir (tel ekki Helgu með þar sem hún er unglingurinn á heimilinu. Fyrst var hún sko hér í vist þar sem hún er dugleg að ganga frá, er búin að ryksuga einu sinni og hefur skipt á mörgum kúkableyjum en þar sem hún vaknar ekki mjög snemma á morgnanna -eða sko eiginlega frekar seint, þá er hún meira svona duglegur unglingur...nóg um það) og svo voru 7 börn, 3 þriggja ára og 4 jafngömul Arinze. Það er nóg eftir af kræsingum þar sem fólk hér er ekki vant miklum veitingum fyrir fullorðna. Ég er búin að fara í tvö afmæli og kom sko svöng heim þar sem það var bara ein kaka og álfabrauð á boðstólum þar. Svo ég held að pabbarnir hafi varla kunnað við að fá sér nokkuð. Það vill þó svo vel til að ég á að sjá um morgunkaffið á mömmumorgninum á mánudaginn svo það verður afmæliskaka þar. Ég skelli inn fleiri myndum þegar okkur tekst að minnka myndirnar hennar Helgu (allar leiðbeiningar vel þegnar). Hérna er samt ein mynd af feðgunum áður en afmælið byrjaði, Arinze fékk nýja skyrtu í tilefni dagsins. Rétt í lokin, ég gleymdi að þakka fyrir gjafirnar sem Helga ferjaði yfir hálfan hnöttinn, takk takk!

Afmælisbarn dagsins!

2007-01-26T10:38:00.000+11:00

1. árs gæinn á afmælisgjöfinni frá mömmunni og pabbanum. Helga kom svo með fullt af afmælisgjöfum frá fjölskyldunni og vinkonunum. Nú eigum við fullt af dvd, geisladiskum og bókum. Opnum kannski bara íslenskt bókasafn hér í Cairns. Í dag er svo þjóðhátíðardagurinn svo við og Helga förum niður í bæ en Okezie er að vinna. Svo er afmælisveisla á morgun. Ég er búin að baka köku sem snákur verður mótaður úr. Ef vel heppnast þá birtist hér væntanlega mynd. Ef mistekst þá verður aldrei aftur minnst á þetta...

Á innsoginu

2007-01-25T01:30:00.000+11:00

Ég var ekki búin að segja ykkur að hér í Ástralíu er skylda að kjósa takk fyrir! Já og ef maður hypjar sig ekki á kjörstað þá fær maður sekt. Ég er samt undanþegin þessari skyldu þar sem ég er ekki citizen, og er því fegin því mér finnst að það sé alveg jafn mikilvægt að hafa rétt til að kjósa ekki eins og að hafa rétt til að kjósa. Anyways, það mætti halda að ég vildi inn á þing...pólitík og allt. Nú vantar bara að ég fari að blogga um fjármálaóreiðu ríkisins og innflytjendastefnu. Þar sem ég hef ekki skoðanir á þeim málefnum þá set ég bara punkt hér.

Leyfi svo bara Helgu að blogga um ævintýri okkar. Get þó skúbbað að það var gaman hér í dag.

Og að lokum er hér tilkynning. Það er komið gras og blómabeð á 32 Woodrose Drive. Nú er hægt að fara að tala um höll...

Góðir gestir!

2007-01-18T18:11:00.000+11:00

Þá eru Helga og Ása komnar. Ferðalagið gekk bara vel þrátt fyrir smá hlaup í Sydney til að ná flugi. Helga sefur núna enda frekar rugluð í tímanum. Það fór ekki alveg nógu vel um Ásu í fluginu og var hún með hálfgerða andarteppu en er í lagi núna. Arinze kom heim af leikskólanum áðan og er ekki búinn að hitta Helgu en hann gaf Ásu stórt knús og reif í hárið á henni. Helga ætti þó að vera búin að heyra aðeins í honum hljóðið því hann þurftir að leggja sig og orgaði mjög mjög mjög hátt.

Haldiði ekki bara að...

2007-01-16T22:49:00.000+11:00

hún Sigríður Helga sé orðin 18 ára. Til hamingju snúllan mín, vona að þú hafir fengið emailið frá mér.

Svo styttist í Helgu með hverjum deginum... Ætli hún sé ekki lögð af stað frá London núna og kemur svo ekki á morgun heldur hinn nokkrum flugvélamáltíðum, svefnpillum, bíómyndum og slúðurblöðum síðar. Hún er komin með bloggsíðu sem ég linka í hér til hliðar.

Ég er farin að skipuleggja í huganum afmælisveislu litla mannsins. Búin að bjóða nokkrum og er að velta fyrir mér kökum. Vonandi verður búið að setja grasið í garðinn hjá okkur þegar að þessu kemur. Arinze finnst gaman að vera á grasi og fór í gær meir að segja að labba með höndum og fótum, lyftir s.s. hnjánum þegar hann skríður enda er grasið soldið hart. Hann er eins og lítill apaköttur þegar hann gengur svona. Ég býst við að það sé ekki langt í að hann fari að hlaupa um og þá hljóta nú aukakílóin að fara með.

2007-01-07T08:13:00.000+11:00

Góði læknirinn gaf mér sýklalyf. Hefði betur farið fyrr til hans. Ég er sem sagt bara með sýkingu í hálskirtli en ekki með mumps eins og mig var sterklega farið að gruna. Reyndar stóð valið á milli mumps (sem ég man ekki hvað er á íslensku) og þess að hafa gleypt íkorna. Nú fer mér þó vonandi að batna enda er ekki gaman að hafa verið veik ALLT árið. Og ég hef enga samúð fengið frá lyfjafræðingnum sem fær aldrei neitt verra en kvef og finnst parasetamól vera lausn við öllu. Þegar ég kom frá lækninum reyndi ég að sýna Okezie sjúkan kirtilinn sem er bæðevei hvítur af sýkingu en nei, hann sá ekkert. Ég náði í nýja stóra vasaljósið og beindi í kjaftinn en allt kom fyrir ekkert. Ég var frekar ósátt við þetta og ætlaði að halda áfram að fá manninn til að sjá sönnunargagnið en þegar hann var farinn að þykjast sjá eitthvað þá gafst ég upp. Maðurinn þarf náttúrulega gleraugu.

Það eru komnar myndir inn á barnalandssíðuna hans Arinze.

Sjálfsvorkunn og aumingjaskapur.

2007-01-04T00:18:00.000+11:00

Það hefur greinilega gleymst að óska mér heilsusamlegs nýs árs. Allt árið, já frá nýárskvöldi, er ég búin að eiga svo hræðilega ógurlega bágt. Hiti, beinverkir, höfuðverkur og hálsbólga, s.s. allir heimsins kvillar í einu. Sem betur fer er Okezie búinn að vera í fríi þessa daga því ég átti ekkert alltof gott með að elta lítinn snöggan ólátabelg milli herbergja. Nú hefði sko verið gott að vera með hjúkrunarkonu. Var ég annars búin að nefna það að ofurhjúkrunarkonan Die Helga er að koma eftir bara svona tvær vikur. Þá verður sko kátt í höllinni.

Það var eitthvað meira sem ég ætlaði að deila með ykkur sem ég man ekki núna. Ég er nefnilega föst í böndum takmarkana í augnablikinu. Ef ég er á internetinu utan off-peak þá verður netið hjá mér köttað niður í 28kbps alveg fram í miðjan mánuðinn. Er sem sagt nærri farin yfirum. En nú ætla ég að bryðja nokkrar parasetamól beint frá mínum einka dópsala og skríða undir sæng. Það er það eina sem virkar...

Gleðilegt ár!

2006-12-31T21:00:00.000+11:00

Nú eru bara örfáar klukkustundir eftir af þessu ári og það gæti vel farið svo að ég endurtæki leikinn frá 1983. Þá stóð ég við stofugluggann heima á Hvammstanga og grét því mér fannst svo leiðinlegt að árið væri á enda og kæmi aldrei aftur til baka. Þá var ég 6 ára og afi minn var nýdáinn svo ég var með samviskubit yfir því að hafa fundist árið gott. Nú þarf ég hins vegar ekki að hafa samviskubit yfir neinu. Árið 2006 hefur verið afburða gott ár fyrir mig og mjög viðburðaríkt. Ég vissi nú alltaf að ég ætti eftir að njóta þess að vera mamma en það hefur þó verið enn betra en ég gat ímyndað mér. Það er svo yndislegt að upplifa allar þær tilfinningar sem því fylgir og að fylgjast með litla barninu sínu vaxa og dafna. Nú eru bara 26 dagar þangað til hann verður alveg heils árs gamall. Það finnst mér ótrúlegt! Hann er samt orðinn svo stór og skilur svo margt. Svo er hann líka kominn með heilmikið skap og við rífumst til dæmis þegar hann vill taka niður jólaskrautið af trénu.

Við fluttum náttúrulega líka í nýja húsið okkar á árinu. Það er frábær tilfinning að vera í sínu eigin, kaupa húsgögn sem mann langar til að eiga og koma sér almennilega fyrir. Hingað til höfum við alltaf ætlað að stoppa stutt á þeim stöðum sem við höfum verið á svo það hefur aldrei tekið því að gera notalegt í kringum sig. Nú erum við alveg búin að koma okkur fyrir, það er verið að klára garðinn og eina sem eftir er að kaupa eru húsgögn á veröndina.

Það var líka frábært að koma heim í haust og hafa mikinn tíma til að eyða með sínum nánustu. Eiginlega held ég að Hvammstangi standi þar uppúr. Það var svo notalegt að hanga með mömmu og pabba og fylgjast með þeim og Arinze kynnast. Ég á slatta af videoi frá þeim tíma og nú síðustu daga höfum við Arinze verið að horfa á það á matartímanum.

Áramótin eru mjög óhefðbundin í ár. Bræðurnir plús einn Ameríkani fóru á körfuboltaleik og því engin áramótasteik á gamlárskvöld. Ég ætla hins vegar að elda lambalæri í fyrramálið til að hafa í hádeginu og svo stendur til að fara á ströndina. Öðruvísi en ekkert slæmt. Kannski ég nái líka áramótaskaupinu þó líklega skilji ég ekkert í því.

Að lokum vil ég bara segja Gleðilegt nýtt ár öll! Takk fyrir það gamla þið sem ég hitti á árinu. Lifið heil, atsjú.

Í jólarest.

2006-12-30T19:41:00.000+11:00

Jólin eru háannatími fyrir heimavinnandi húsmæður og ég hef ekkert mátt vera að því að blogga. Nú er svo langt um liðið að ég man bara brot af því sem hefur á daga okkar drifið. Það var heilmikið vesen að finna óreykt svínakjöt og fyrir þá sem vilja gera almennilega pörusteik í útlöndum þá kallast kjötið pickled pork. Ég hafði aldrei gert svona áður svo Skype kom mér til hjálpar. Já og Raggi bróðir á hinum endanum. Svo klikkaði náttúrulega brúneringin á kartöflunum, nú eða þangað til Eyrún syss hjálpaði mér líka í gegnum Skype. Minnið mig á að senda Skype jólakort á næsta ári. Okezie var að vinna svo við borðuðum ekki fyrr en klukkan 10 um kvöldið og nenntum ekki að hafa fyrir því að dressa okkur upp.

Við opnuðum alla pakkana á jóladagsmorgun í náttfötunum. Fórum svo öll saman í tennis, frisbí og rúgbý í garði hér í nágrenninu. Við vorum úti á hálfgerðum banntíma, þ.e. meðan sólin er sem sterkust svo enginn annar var úti. Það var engin jólasteik, bara salöt og brauðréttur og afgangur af gumsi. Svo fórum við nú nokkrum sinnum á ströndina og í sjóinn sem var um 28 gráðu heitur. Við skruppum líka í sundlaug sem er niðrí bæ bara eins og tjörnin í Rvík og fór Arinze loksins í sund. Honum fannst það alveg æði og var ekkert hræddur. Ég verð að vera dugleg að fara með hann.

Soldið óvenjuleg jól en mjög góð að mínu mati. Það var mjög notalegt og gaman að hafa Ólöfu og Tómas hér. Þau túristuðust heilmikið og fóru m.a. tvisvar út á kóralrifið. Svo spiluðum við heilmikið á spil á kvöldin og drukkum bjór. Núna er bara mágur minn hér og verður hann framyfir nýár. Þeir bræður ætla á körfuboltaleik á gamlárskvöld svo ég hugsa að ég baki bara pizzu og eldi svo lambalæri á nýársdag frekar.

Arinze er í stuði. Hann fékk 3 tennur í gær. Frekar mikil aukning frá bara einni tönn áður. Hann fékk kvef og erum við foreldrarnir búnir að sleikja það upp úr honum. Frekar fúlt. Hann er líka orðinn soldið stór. Til dæmis þá stökk hann upp úr göngugrindinni sinni. Ég var í tölvunni og hann var ekkert hress með það, hélt í mig og stóð allt í einu við hliðina á mér. Hann klifrar líka upp á allt og er stórhættulegur þegar hann kemst upp í sófa.

Nú er verið að klára garðinn hjá okkur svo vonandi getum við fljótlega farið að leika okkur þar. Arinze finnst svo gaman að skríða á grasi. Hann er orðinn mjög duglegur í leikskólanum og fannst mjög gaman þar síðast. Grenjaði þó af vana þegar ég kom að sækja hann.

Í lokin skelli ég inn mynd sem ég tók af Arinze núna í dag. Hann var að borða sjálfur eins og sést framan í honum. Svo þarf nú kannski að súmma soldið til að sjá tennurnar...

Jólaskap

2006-12-20T01:46:00.000+11:00

Í fyrra missti ég af jólunum. Það var ekkert tré, engin ljós, alltof heitt og svona mætti lengi áfram telja. Meir að segja opnuðum við skötuhjú þessa fáu pakka sem við fengum uppi í rúmi á jóladagsmorgun. Núna er ég sko hins vegar komin í mikið jólaskap. Arinze er búinn að fara í jólaklippingu, gestirnir eru allir komnir í hús, jólaseríur í tveimur gluggum, það er fullt af pökkum uppi í skáp, jólastjarna á borðstofuborðinu og 2ja metra gervijólatré í stofunni. Það tók reyndar allt kvöldið að setja það saman og í þessum skrifuðu orðum er það hálf skreytt. Serían komin á og nokkrar kúlur en þar sem ég þarf að setja þráð í kúlurnar þá bíður það morgundagsins enda klukkan næstum eitt um nótt. Ég er ein vakandi þar sem ég á frí í fyrramálið, húsbóndinn er búinn að taka að sér morgunvaktina á morgun eins og í dag. Mín er í góðu skapi á þessari stundu!

Um blogg

2006-12-14T20:28:00.000+11:00

Ok, nú megið þið fara að vara ykkur því það virðist sem ég sé á góðri leið með að verða ofurbloggari... Þriðja bloggið bara í dag, fjúff.

Annars langaði mig bara til að spurja hvað er þetta eiginlega með þetta blog.is dæmi? Þegar heimavinnandi húsmóðir í útlöndum hefur ekkert að gera (lesist: nennir ekki að gera eitthvað leiðinlegt) þá fer hún stundum á bloggrall. Byrjar náttúrulega á vinum og vandamönnum sem hafa linka hér til hliðar. En þar sem flestir af þeim eru eymingjabloggarar þá er linkað af þessum hingað og svo þangað. Nú finnst mér bara allir vera farnir að blogga um fréttir, með sínar eigin fréttaskýringar og skúbb. Margt af þessu fólki er fjölmiðlungar sem virðist bara ekki fá nóg af vinnunni sinni. Ekki vorkenna þeim næst þegar þeir kvarta undan of miklu vinnuálagi. Svo kommentar sama fólkið hjá öllum, eins og það fái ekki einu sinni útrás á sínu eigin bloggi.

Mér finnst skemmtilegast að lesa blogg hjá fólki sem ég þekki. Mest skemmtilegast er þegar Mattamín bloggar, en það er eins með hana og margt annað gott að það fæst bara ekki nóg af því. Hún bloggar skemmtilegast þegar hún er í geislavirkri einangrun en ég er nú ekki svo sjálfselsk að ég vilji hafa hana þar bara til að skemmta mér.

Mér finnst líka oft skemmtilegt að lesa blogg fyrrverandi íslenskukennara úr ML. Hún getur verið skemmtileg en þó ekki þegar hún lýsir mjög náið geðveikinni sem hrjáir hana og heldur ekki þegar hún talar illa um ML.

Það er ekki séns að ég myndi blogga byggi ég á Íslandi. Ég byrjaði á þessu til að halda betri tengslum við ykkur heima og held því áfram því það virkar. Samt er ég líka með skype og tala oft við fjölskylduna, sérstaklega núna þegar ég vakna upp fyrir allar aldir með snúði litla (alltaf fyrir 6) og er því við tölvuna á kristilegum íslenskum tíma.

Í dag leiddist heimavinnandi húsmóðurinni ekki neitt og þurfti því ekkert að lesa blogg sjálfskipaðra fréttaritara. Húsmóðirin ein með sjálfri sér þar sem snúðurinn var í leikskólanum í annað skiptið og notaði tækifærið og þreif allt húsið. Sé eftir að hafa fengið mér svona stórt hús með tveimur baðherbergjum. Ég tók meir að segja ísskápinn í gegn þó ég sé bara búin að nota hann í 2 mánuði. Sé eftir að hafa ekki bara kattþvegið hann. Heyrði mömmu í huganum spurja hvort mér liði ekki vel með að vera búin að því. Svarið var "Nei ekkert sérstaklega". En jólin mættu koma á morgun svo ég þurfi ekki að þrífa meir fyrir þau. Í lokin, nú þurfið þið að tékka á mér mörgum sinnum á dag til að missa ekki af neinu markverðu...

Ground beetle.

2006-12-14T10:38:00.000+11:00

Hvernig fyndist ykkur að búa í návígi við svona dýr? Ég er nefnilega bara alveg að venjast því. Hef reyndar ekki fengið svona í heimsókn inn og fer ekki sjálf með rusl í ruslatunnuna þegar dimmt er.

Hvað er...

2006-12-14T08:10:00.000+11:00

... með fólk sem spænir af stað í bílastæðahúsi og heldur að það sé Michael bloody Schumacher?
og
... fólk sem fer yfir á rauðu sem þriðji bíll þó það sé einhver (já, ÉG) sem þarf að beygja hægri beygju?

Ég var s.s. haldin roadrage í gær. Þurfti bara að pústa.

2006-12-08T15:49:00.000+11:00

Ég má til með að setja inn þessar nýju myndir af prinsinum. Annars er það helst í fréttum að hann fór í fyrsta sinn í leikskólann í gær. Það gekk svona og svona, hann saknaði mömmu sinnar náttúrulega soldið sko. En þetta venst allt og hann á örugglega eftir að njóta sín vel þarna. Hann verður bara einn dag í viku til að byrja með.

Nú eru gestaherbergin tilbúin og aldrei að vita nema ég taki nokkrar myndir þegar rúmfötin eru þurr og setji þá hingað inn. Helga hefur þá nógan tíma til að velja sér herbergi ;) og þið hin getið farið að skipuleggja ykkur..

Hvernig er það, finnst öllum 10 mánaða strákum leiðinlegt þegar mamma er í tölvunni? Verð ég að skella Siggu og Maríu og söngvaborg í tækið enn einu sinni? Kannski ég fari bara að sinna honum.

Þekkja móðursystur mínar þessa höku? Því miður sést ekki tönnin, ég verð að vinna í að ná mynd af henni (ath. við erum að tala um tönn í eintölu)

Í fyrsta húsinu

Sjómaður

2006-12-03T11:57:00.000+11:00

Nú er sunnudagur og ég að horfa á krikket eins og undanfarna daga. "Ha hvað?" Hljótið þið að spyrja ykkur. Jamm mín er svo dugleg að aðlagast. Nú er rosa krikket keppni í gangi milli Ástralíu og Englands. Þeir spila 6 leiki á einhverjum 2 mánuðum. Nú kann ég aðalreglurnar og svona og held með Englandi. Er ekki viss um að ég haldi að skrifa áfram um krikket, held að heimsóknir á síðuna gætu farið í negatíva tölu svo nóg um það! Okezie vinnur á sunnudögum svo það eru rólegir dagar hjá okkur Arinze. Hann er reyndar búinn að eiga pínu bágt síðustu tvo daga, er að fá fyrstu tönnina loksins og fékk svo líka nefkvef. Ég er nú ekki enn búin að fá að sjá tönnina en hef fundið fyrir henni. Svo ákvað hann núna um helgina að hlýða mömmu sinni og fara að skríða á fjórum fótum enda miklu skemmtilegra að vera ekki alltaf með nefið ofan í gólfinu.

Við förum í fyrramálið á mömmumorguninn okkar. Arinze hélt uppi stuðinu þar í síðustu viku. Ég held að jafnöldrum hans þar þyki nú stundum nóg um stuðið í honum. Hann var til dæmis að æfa ameríska glímu um daginn og skellti hausnum á henni Felicity beint í gólfið. Það sá nú alla vega ekkert á henni...

Jólin verða stuð hér. Ekki nóg með að Nna bróðir Okezie verði hér þá verða Ólöf æskuvinkona mín og hennar maður hér líka. Kannski maður leigi bát og kíki á þetta blessaða kóralrif yfir jólin.

Við erum s.s. búin að prófa ströndina tvisvar

2006-11-30T21:18:00.000+11:00

Svona horfir hann á Söngvaborg, fer reyndar stundum aðeins nær og prílar upp á borðið.

Kíktum á kóalabjörn og sáum líka 4 metra krókódíl. Stilltum Arinze EKKI upp fyrir framan hann.

Loksins loksins

2006-11-30T20:12:00.000+11:00

Þá er ég loksins komin í samband við umheiminn. Fyrst tók heila eilífð að fá internet tengingu og þegar hún kom þá var tölvan komin í rugl. Það var ekki eitt af mínu bestu mómentum þegar ég sagði stelpunni frá internet fyrirtækinu að f*** off.

Við litla fjölskyldan höfum verið að koma okkur fyrir á fullu á þessum 5 vikum sem við erum búin að vera í Cairns. Það byrjaði nú ekki mjög vel þar sem ég var gripin glóðvolg við smygl á flugvellinum í Cairns. Hundarnir þefuðu mig uppi með banana í veskinu. Eftir 30 tíma ferðalag með smábarn (sem bæðevei er ekkert mál að ferðast með) þá leitaði ég ekki alveg nógu vel í handfarangri að nestinu. Það er alveg grafalvarlegastranglegabannað að koma með mat hingað í "paradís" og þá sérstaklega slæmt að vera með ávexti. Munið þið eftir Bart Simpson með froskinn í Ástralíu? Ég slapp með áminningu og þurfti ekki að leita skjóls í sendiráði.

Við erum nú nánast alltaf bara þrjú í húsinu. Engir kakkalakkar. Reyndar kom ein lítil gecko í heimsókn og bjó ofan á eldhússkápnum í eina nótt svo eru náttúrulega öðru hvoru litlar kóngulær sem mér er nokkuð sama um og spreyja bara með Peubeu. Það er ekki gott fyrir sálartetrið að fá gecko í heimsókn. Í nokkra daga á eftir vaknaði ég um miðja nótt og fannst kónguló vera á mér og svo sofnaði ég á sófanum eitt kvöldið fyrir framan sjónvarpið og stökk upp, starði fram fyrir mig og hélt því fram við Okezie að það væri possum á ganginum. Ég veit ekki einu sinni hvernig possum lítur út en nóg um það.

Það er náttúrulega alltaf eitthvað sem manni finnst skrýtið á nýjum stöðum. Hér er svona fimmti hver maður berfættur útivið. Sumir krakkar labba berfættir í skólann á funheitu malbikinu og ég hef of mörgum sinnum séð fólk á öllum aldri berfætt í stórmörkuðum.

Það er að hitna hér enda sumarið að koma. Það eru svona 32 gráður og sól upp á hvern dag. Við Arinze reynum að forðast sólina milli 10-3 enda er það hættulegasti tíminn. Ég hef nú samt náð mér í smá sólbrúnku, eða er reyndar bara með hallærislegt far eftir hlýraboli.

Arinze er hress og kátur. Hann hefur skriðið á maganum í svona 6-7 vikur og fer ekkert upp á hnén. Hins vegar er hann í nokkrar vikur líka búinn að vera að standa upp meðfram öllu og klifrar upp á sjónvarpsskápinn móður sinni til mikillar hrellingar. Hann hætti á brjósti nokkrum dögum eftir að við komum hingað og fór að sofa í eigin rúmi. Á 9 mánaða afmælisdaginn sagði hann svo mamma í fyrsta sinn. Hann vandaði sig þvílíkt og vissi alveg hvað hann var að gera. Hann hefur nú reyndar ekkert verið að ofnota það síðan... Við förum í playgroup einu sinni í viku sem honum þykir mjög skemmtilegt og svo er hann að byrja í leikskóla einn dag í viku í næstu viku. Hann sá jólasvein í fyrsta skiptið um daginn og fór að hágrenja. Hann sem er ekki vanur að vera hræddur við fólk.

Ég trúi því varla að það sé desember á morgun. Það er alveg ekki jólastuð í minni. Yngsti bróðir Okezie verður líklega hjá okkur, hann er í verknámi á Nýja-Sjálandi. Jæja, man ekki meira í bili... Skelli kannski myndum inn þegar ég er búin að setja þær í tölvuna.

Bless bless!

2006-10-16T05:54:00.000+10:00

A morgun holdum vid heim a leid. Vid getum varla bedid thott thad hafi verid frabaert ad koma heim og vera svona lengi. En nu er allt tilbuid og husid verdur afhent a midvikudaginn. Tha thurfum vid bara ad vinda okkur i husgagnaverslanir og eyda ollum peningunum okkar. Tolva er a forgangslistanum svo eg blogga thegar thad er allt komid i almennilegt stand.

Eg nenni ekki ad telja upp hvad vid erum buin ad vera ad gera her en set inn nokkrar myndir. Eg var dressud upp i nigerisk fot og thessar myndir og fleiri eru vist aetladar ommum og aettingjum sem eg thekki natturulega ekki.

Nu og svona i lokin er rett ad skjalfesta ad litli prinsinn skridur um allt a maganum og er buinn ad gera sidustu 3 vikurnar eda svo. Hann er snoggur ad thvi, serstaklega ef utidyrnar eru opnadar. Nylega for hann svo ad lyfta ser upp a fjora faetur en er ekki buinn ad fatta ad skrida um a hnjanum. Hann sest tho upp sjalfur nuna. Uppahalds maturinn er hafrabraud fra Marks og spencer i mjolk og lika vinber. Hann bordar thau thott hann se ekki svangur. Jaeja, skrifa aftur thegar eg kemst i samband i Cairns. Au revoir!

Síðustu dagarnir

2006-09-26T22:31:00.000+10:00

Já þá eru það síðustu dagarnir. Átta vikur hafa ekki verið lengi að líða. Við Arinze Tómas höldum til Liverpool á föstudaginn svo þeir sem enn eiga eftir að hitta okkur eða vilja kveðja okkur þurfa að hafa hraðann á. Við erum hjá Eyrúnu.

Tvíbbarnir eiga afmæli í dag. Síðasta þrjátíuogeitthvaðárið. Svei. Til hamingju samt með það. Prinzinn er einmitt líka átta mánaða í dag. Hann fékk klippingu af því tilefni og er búið að klippa makkann þrisvar sinnum. Ég held að það verði erfiðara í hvert sinn að fá hann til að vera kjur. En fínn er hann. Og ég líka því mitt hár var einnig skert.

Nú eru smiðirnir í Cairns (sem fjölskylda mín og vinir geta þakkað komu okkar heim) búnir að lofa að höllin verði tilbúin þegar við komum. Ég fékk myndir um daginn og skelli hér einni inn. Ég ætlaðist nú ekki til að guli liturinn væri svona sítrónugulur, hann var dekkri í mínum huga en hann er að venjast. Svo kemur líka svört bílskúrshurð sem dempar þetta soldið. Það skal svo tekið fram að það er yfirleitt sól og blíða en ekki dimmt yfir eins og á þessari mynd...

Svona til að bæta fyrir dumbunginn á þessari mynd set ég inn aðra öllu skemmtilegri...

Svo í lokin er hér ein frá því í gær. Arinze var nýkominn úr baði og Þórdís á myndavélinni.

2006-08-26T07:23:00.000+10:00

Þá erum við mæðginin komin úr sveitasælunni og verðum í borginni næstu þrjár vikurnar eða svo. Arinze er búinn að vera ofsalega góður á öllum þessum ferðalögum og hann brosir framan í hvern sem er og er alveg sama hver heldur á honum. Reyndar held ég að í gær hafi honum fundist nóg komið og við áttum ekkert skemmtilega nótt. Nú ætlum við bara að vera í rólegheitunum á Álagrandanum hjá Eyrúnu og tökum bara á móti þeim gestum sem vilja koma. Ég held það borgi sig ekkert að vera á miklu flakki með hann næstu dagana.

Tengdó var að fara aftur heim eftir vikudvöl. Það var mjög gott og gaman að hafa hana. Við fórum á helstu ferðamannastaðina, Gullfoss, Geysi og Hvammstanga. Nú er hún sumsé farin og ég farið að hugsa bara á einu tungumáli.

Hverjir verða í bænum í helgina? Endilega bjalla í mig...

Hótel Mamma og Pabbi

2006-08-14T08:05:00.000+10:00

Hér er gott að vera. Ég er viss um að eina 7 stjörnu hótelið í heiminum er ekki eins gott og rauða húsið á Garðaveginum. Hér er svoleiðis dekrað við okkur Arinze að ég þori varla að telja það upp af ótta við öfund... Grill, kleinur, heimabakað brauð og pabbaskyr. Þetta er allt dásamlegt. Svo voru Eyrún, Raggi, Þórdís og Dagur hér líka um helgina. Arinze dýrkar Dag Inga, honum finnst hann fyndnastur í heimi. Svo kom Eygló líka við með sína fjölskyldu. Arinze kippir í kynið og smjattar á pabba/afaskyri. Við verðum hér fram á föstudag en þá kemur tengdó í viku heimsókn til landsins. Við Arinze eigum svo bara eftir að koma aftur seinna á Tangann, það er ekki hollt fyrir aukakílóin að vera of lengi á Tanganum. Það er nokkuð ljóst!

Komin heim!

2006-08-06T02:17:00.000+10:00

Já loksins loksins erum við komin eftir að hafa eytt viku í Liverpool. Þar höfðum við það reyndar alveg rosalega gott og amman þar, eða nana, tók arinze alveg að sér.

Erum núna í góðu eftirlæti hjá Eygló systur og fjölskyldu. Hlakka til að hitta alla.

Af ferdalongum

2006-07-25T14:39:00.000+10:00

Thad munadi litlu ad oll plon breyttust. Vid Arinze forum i gongutur i kerrunni eftir storri Miklubraut fra motelinu okkar i husgagnabud. Thar sem vid bidum eftir graenum kalli munadi 10 sentimetrum ad yrdi horkuarekstur. Stor trukkur var ad taka beygju og nadi naestum thvi ad keyra a folksbil sem stoppadi ekki nogu snemma a raudu ljosi, thad er for halfur yfir linuna. Jafnvel tho ad their hefdu bara kysst tha hefdum vid Arinze ekki att sens standandi tharna ruman metra fra. Taugarnar minar komu a ovart, helt ad eg vaeri ekki svona sterk a theim en kannski kemur sjokkid seinna. Thad fauk tho heilmikid i mig og eg var naerri buin ad banka a gluggann hja vitleysingnum i folksbilnum. Jamm, lifi a ystu nof... Skilabod til ykkar allra i umferdinni, stoppid fyrir aftan linuna a ljosunum! Thad er fatt meira pirrandi en ad thurfa ad taka auka lykkju thegar madur er ad drifa sig yfir a graena manninum.

Arinze er buinn af fa morg stig i kladdann. Eg held hann hafi fundid a ser i gaer ad eitthvad gengi a, liklega fundid stressid i mer thar sem eg var ad reyna af fa hann til ad leggja sig um morguninn svo eg gaeti skurad golfin. Hann tok ekki i mal ad leggja sig og fekk svo mjog ovanalegt gratkast thegar hann var ordinn urvinda. Eg var frekar stressud hvernig flugferdirnar myndu ganga en minn madur var bara eins og hetja. Thad heyrdist ekki mukk i honum fraCobar til Dubbo thratt fyrir mikinn havada fra velinni. Hann horfdi bara ahugasamur ut um gluggann og sofnadi svo i sma stund. Thad sama var fra Dubbo til Sydney en thar sem thad var dimmt og ekkert sast ut lekum vid okkur bara saman. Thad var ekki fyrr en vid stodum fyrir utan herbergisdyrnar a motelinu ad hann kvartadi og vildi fa ad drekka.

Okezie komst til Cairns a manudagsmorgunn. Hann er buinn ad vera ad skoda husid okkar sem litur nuna ut eins og hus, ekki bara steypugolf eins og sidast thegar vid saum myndir. Hann er lika buinn ad tala vid nokkra i sambandi vid vinnu og thad litur agaetlega ut. Rett eftir ad vid Arinze doum naestum tvhi i borgarumferdinni hringdi eg i hann til ad losa adeins um spennuna og tha var hann a strondinni og stod i okkladjupum sjonum. Vid hlokkum natturulega ofsalega til ad koma heim en reyndar lika til ad flytja loksins til Cairns og skjota rotum.

Ok, Arinze er buinn ad gubba yfir jakkann sinn svo mer er ekki til setunnar bodid. Laet vaentanlega naest i mer heyra fra Bitlaborginni.

Enn í sama stíl

2006-07-23T20:29:00.000+10:00

Síðasta nóttin í Cobar að renna upp. Við Arinze erum bara tvö eftir í kotinu og deilum rúmi þar sem ég er búin að skila barnarúminu.
Okezie er búinn að keyra 1600 kílómetra á circa 30 klst. Á bara 4 klst eftir til Cairns og fer það á morgun.
Í dag fórum við í grillveislu. Það var mjög gaman. Við hlökkum ógurlega til að koma bæði heim og flytja til Cairns en samt er svona ljúfsárt að vera fara frá Cobar. Hér hefur okkur liðið vel og kynnst góðu fólki.
Ég sakna Austar, kapalrásarinnar minnar sárt. Venjulegt sjónvarp í Ástralíu er ekki mjög skemmtilegt.
Næstum tilbúin að skila af mér húsinu, bara bakaraofninn og timburgólfin eftir.
Fljúgum til Sydney á morgun. Fyrst förum við í 10 sæta vél frá Cobar til Dubbo í eina klst. Svo í aðeins stærri vél frá Dubbo til Sydney. Litli maðurinn er búinn að lofa að haga sér vel...

Bloggað í Möttustíl

2006-07-21T09:04:00.000+10:00

Átti afmæli um daginn. Síðasta árið með tölunni 2 í fyrsta sæti. Verð að fara að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór.
Í dag bættist svo góður maður í raðir heldri borgara.
Sáuð þið fréttina á mbl um slysið í rússibana í Alton Towers? Ég hef farið í þennan rússibana. Svona er maður nú nálægt dauðanum á hverjum degi...
Það er gott að hafa vestrænt vegabréf. Sérstaklega fyrir þá sem eru staddir í Líbanon. Verra fyrir þá sem enginn vill gefa far eða taka við. Hvers eiga þeir að gjalda?
Ekki gaman að pakka og þrífa. Finnst eins og ég hafi gert þetta allt saman fyrir alltof stuttu síðan. Alveg að verða búin samt.
Nú eigum við víst þak yfir höfuðið í Cairns. Búið að gera fokhelt og von á myndum í dag því til staðfestingar.
Svo sjáumst við fljótlega!

Þett´er allt að koma...

2006-07-11T21:12:00.000+10:00

Bara svona að láta ykkur vita hvað Arinze Tómas er duglegur strákur. Hann var að velta sér af bakinu yfir á magann í fyrsta sinn. Við misstum reyndar af fyrsta skiptinu, tókum bara eftir því að hann lá á maganum þegar ég hafði sett hann á bakið.

Það er náttúrulega langt síðan hann fór hina leiðina eða rétt þriggja mánaða gamall. Svo situr hann nokkuð vel í svona mínútu, ekki náttúrulega alveg sjálfur en í sófa eða uppi í rúmi. Hann ætlar að monta sig af þessu öllu fljótlega á Íslandinu...

Hann á ammælídag...

2006-07-09T17:50:00.000+10:00

Jakob frændi minn er 6 ára í dag! Tíminn líður! Hann er að venju staddur á þjóðlagahátíðinni á Siglufirði.

2006-07-08T18:51:00.000+10:00

Bara svona af því að maður er svo sætur... Núna veit pabbinn að það er ekki sniðugt að fljúga í flugvél rétt eftir að maður er búinn að borða...

Þess má svo geta að það eru 27 dagar í heimkomu en bara 16 dagar þangað til við leggjum af stað.

Fyrsta klippingin

2006-06-21T22:40:00.000+10:00

Arinze Tómas fór í klippingu í dag í fyrsta skiptið á ævinni ef utan er skilið ævintýri móðurinnar með skærin og flóka. Hann stóð sig eins og hetja, sat grafkyrr og horfði í kringum sig stórum rannsakandi augunum. Það heyrðist meir að segja ekki múkk í honum fyrr en í lokin þegar Bianca kom með klippurnar þá varð hann pínu hræddur. Hún fékk nú ekki að taka mikið af lubbanum en það ætti að flækjast aðeins síður núna.

Lubbalíus alveg steinhissa á þessu veseni.

Þetta var frekar ógnvekjandi og betra því að halda fast í mömmu sína. Annars ætla ég að skella inn nokkrum myndum á barnalandið núna.

Jibbííí

2006-06-21T20:52:00.000+10:00

Var að bóka frá Manchester til Íslands. Við komum 4. ágúst (í tæka tíð fyrir þjóðhátíð ha ha) klukkan 23.35 og verðum til klukkan 17.30 þann 29. september. Nú vona ég bara að einhver vilji leika við mig í 8 vikur...

Ekki að ég sé neitt að telja niður en þegar þetta er skrifað eru nákvæmlega 1068 klst þangað til.

Áríðandi tilkynning!

2006-06-20T13:30:00.000+10:00

Nú rétt í þessu vorum við að bóka farið heim. Haldið verður af stað frá Sydney miðvikudaginn 26. júlí og áætluð lending í Manchester er 28 klukkustundum síðar, rétt fyrir 11 að morgni 27. júlí. Við græðum sem sagt tíma í þetta skiptið. 36 dagar þangað til. Nú er bara að ákveða hvenær við Arinze fljúgum frá Manchester til Íslands. Það verður "spennandi" að sjá hvernig litli maðurinn stendur sig á öllu þessu ferðalagi, það væri kannski gustuk að tilkynna opinberlega á flugvellinum að 6 mánaða barn verði með svona ef vera skyldi að einhver vildi hætta við. Nú eða kannski við Okezie æfum okkur í að gefa hvort öðru illt auga til að búa okkur undir ósköpin...

Við förum svo aftur frá Manchester 16. október svo þetta verður langt og mikið "sumarfrí".

Sumt fólk...

2006-06-08T23:35:00.000+10:00

Mér datt allt í einu í hug símtal sem ég átti við mann þegar ég var að vinna á skrifstofunni á elliheimilinu hérna. Símtalið var eitthvað á þessa leið:

Ég :Halló
Maðurinn:Hringdir þú í mig?
Ég: Ha, hvað heitir þú?
Maðurinn: Ja, ég vil ekkert segja það.
Ég: Nú hvernig á ég þá að vita hvort ég eða einhver hér hringdi í þig?
Maðurinn: Ég vil ekkert gefa upp persónulegar upplýsingar um sjálfan mig (en gaf mér þó símanúmerið sitt sem var farsími).
Ég: Núú, þetta er nú elliheimili hér svo það koma margir til greina sem hefðu getað hringt í þig. Þú getur kannski sagt mér hvaðan þú ert að hringja?
Maðurinn: Ég get svosem sagt þér að ég er að hringja frá Queensland en ég ætla ekkert að segja þér meira en það.
Ég: Núnú, veistu ég veit að ég hringdi ekki persónulega í þig en ég get ekki sagt hvort aðrir hér hafi gert það.
Maðurinn: Jæja, það verður þá að hafa það.
Ég: Já blessaður.

Ég komst að því seinna að Sharon, yfirmaður minn, hafði hringt í skakkt númer. Ég mun náttúrulega aldrei komast að því hvaða maður þetta var en hann hlýtur að hafa verið ógurlega vinsæll og frægur verandi svona tregur við að gefa upp persónulegar upplýsingar. Hefur væntanlega talið að ég myndi bætast í hóp allra stalkeranna. Já sumt fólk...

2006-06-04T18:25:00.000+10:00

Bara að láta ykkur vita að það eru komnar nýjar myndir inn á Barnalandssíðuna hans Arinze/Don King, www.arinze.barnaland.is

Annars höfum við það bara fínt. Okezie er meiddur svo hann var ekki að spila rugby um helgina og fórum við því í bíltúr. Við skoðuðum klettamálverk frumbyggja í svona 70 km fjarlægð frá Cobar. Málverkin voru nú ekkert sérstök. Mér fannst skemmtilegri allar kengúrurnar og emúarnir sem við sáum á leiðinni auk fullt af villigeitum og kindum. Þetta var ágætis tilbreyting frá Cobar. Um næstu helgi er löng helgi þar sem við þurfum að halda upp á afmæli Elísabetar drottningar. Við ætlum til Dubbo í húsgagnaverlsanir bara til að skoða og svo getum við pantað það sem okkur líst vel á frá Cairns þegar þar að kemur.

2006-06-01T13:26:00.000+10:00

Þegar ég var unglingur þá sneri ég alltaf sólarhringnum við um jólin. Þá las ég bækur langt fram eftir nóttu og svaf svo framyfir hádegi. Í fyrrinótt var ég andvaka til 4 um morguninn. Hefði viljað getað sofið framyfir hádegi eins og í gamla daga en gat það ekki, fékk kannski svona 3-4 tíma svefn og sá svefn var einmitt truflaður af syninum. Ekki gaman að því. Í nótt bætti ég svosem alveg upp svefnleysið, svaf frá 10 til 10 með nokkrum vökupásum. Ég get því líklega ekki kennt svefnleysi um að hafa þvegið heila þvottavél án þess að setja fötin í hana. Þvottavélin er "toploader" og mér finnst oft vera leyfar af þvottaefni í fötunum svo ég hef tekið upp á því að setja hana í gang áður en fötin fara inn og svo þegar þvottaefnið er vel blandað vatninu hent fötunum í. Ekki í dag samt. Þvottavélin virðist hins vegar vera mjög hrein að innan.

Ég skrifaði nastí bréf til smiðanna minna og fékk þetta fína svar um að þeir ætluðu að ganga í málið og lofuðu að steypa grunninn 8. júní. Núna er mér eiginlega alveg sama um þetta því ég hlakka bara til að koma heim. Það verður líklega minna gaman á leiðinni þó þar sem flugið tekur alveg 25 tíma og það verður "áhugavert" að sjá hvernig litli maðurinn fílar það.

Vídeovélin er komin. Ekki sú sem við borguðum fyrir upphaflega heldur keyptum við aðra af öðrum aðila. Nú er búið að taka myndir af barninu í baði, að borða krukkumat í fyrsta skiptið, hlægja að mömmu sinni og skæla svo nú þarf ég að kynna mér hvernig ég set þetta á netið fyrir aðdáendaklúbbinn.

Nú held ég að litli kettlingurinn sé að vakna...

Á heimleið !

2006-05-22T19:40:00.000+10:00

Nú skil ég af hverju iðnaðarmenn hafa slæmt orð á sér! Það er svoleiðis verið að taka okkur í rassgatið þarna í Cairns og enn verður bið á að þeir byrji að byggja. Þeir geta víst ekkert unnið í smá rigningu. Í upphafi vorum við að vonast til að flytja í júní. Nú er nóvember líklegri. Þess vegna erum við að spá í að koma bara heim í lok september og verða fram í nóvember. Við Arinze verðum þá líklega á Íslandinu í 5-6 vikur og svo í Englandi restina. Okezie fer náttúrulega bara að vinna í Englandi, einhver verður að færa björg í bú - ekki fer ég að gera það ;-) Það verður ekki lítið gaman að hitta ykkur öll og kynna fyrir Dúralúra kettlinginum káta eins og hann er oft kallaður.

Fleiri en iðnaðarmenn hafa nú verið að svindla á okkur þessa dagana og vara ég hér með við því að versla á ebay. Reyndar segist drengstaulinn sem "seldi" okkur vídeóvélina ætla að senda endurgreiðslu í vikunni. Sjáum til með það...

Veturinn er kominn hér með tilheyrandi gestum. Jamm, nú hefst baráttan við kakkalakkana aftur. Ég fann einn í gær og það var nú ekki fyrr en þá að Okezie játaði að hann hefði rekist á tvo þegar hann ryksugaði daginn áður. Svei. Ég er alveg orðin vön engisprettunum sem voru orðnir heimilisvinir en býst ekki við að venjast kakkalökkum að því marki að láta þá eiga sig. Sem betur fer er ég stoltur eigandi PeaBeu spreys sem svínvirkar.

Arinze fékk fyrstu skeiðina af graut í dag ömmu Siggu væntanlega til mikillar gleði. Hann var bara hamingjusamur með þetta, gretti sig smá fyrst en smjattaði svo og brosti. Hann veit nú ekki af því en hann fær 4 mánaða sprauturnar á föstudaginn greyið litla.

Svo í lokin er tilvalið að óska Ásdísi minni til hamingju með daginn á morgun en þá rennur upp síðasta tuttuguogeitthvaðárið. Það er enn langt í það hjá mér sem betur fer. Ásdís er að borða baguette og osta og drekka rauðvín endalaust í Parísinni. Vonandi hefur hún það huggulegt á afmælisdaginn og fær eitthvað fallegt frá "vininum".

Duglegi strákurinn

2006-05-07T16:09:00.000+10:00

Hér er allt að gerast núna um helgina. Við stöndum t.d. í "growth spur" með tilheyrandi, það er að segja við vöknum oftar til að drekka, Arinze er búinn að vera frekar pirraður og jafnvel vælinn og ég er búin að vera svöng alla helgina. Í dag gerðist svo nokkuð merkilegt. Já eftir nokkrar laufléttar æfingar síðustu vikur þá varð Arinze svona góður í að liggja á maganum og sperra sig upp. Ég stökk til og náði í myndavélina þó ég ætti nú ekki von á mikið meiru því venjulega hefur hann í mesta lagi lyft höfðinu til að geta horft í hina áttina og svo bara stungið fingrum í munn og legið í notalegheitum. En í þetta skiptið var bara meira og meira og hann lyfti sér mjög hátt og lengi. Gerði svo betur og velti sér yfir á bakið. Ég setti hann nokkrum sinnum til baka á magann og alltaf velti hann sér á bakið aftur. "Duglegur strákur" hefur hann fengið að heyra mörgum sinnum í dag og ég held bara að þessi orð hafi bæst í litla orðaforða Okezie líka... En hérna koma myndir...

"Halló mamma"

"Þetta er ekkert mál"

Og svo kominn á bakið.

Við vorum að tala um það fyrir helgi að við yrðum bara að kaupa okkur vídeóvél. Svo fengum við boðskort í brúðkaup Hildar og Gumma sem var diskur með myndum af krökkunum þeirra og ég varð enn sannfærðari. Í dag keyptum við okkur svo eina JVC á Ebay og kemur hún vonandi bara fljótlega í næstu viku. Þá verður gaman! Ég er nú þegar búin að taka yfir 300 digital myndir af kappanum svo það ætti að verða gaman að geta tekið vídeó líka. Annars var ég að bæta við fullt af myndum á barnalandssíðuna. Þær fóru aftast í albúmið merkt "3 mánaða".

Þriggja mánaða

2006-04-26T16:58:00.000+10:00

Litli kallinn minn er þriggja mánaða í dag. Hann er ógurlega mikill kútur og alveg bara hið besta barn. Í dag tók hann í fyrsta skipti dót í hendurnar. Hingað til hefur hann bara slegið í það. Núna vissi hann alveg hvað hann var að gera, horfði einbeittur á hringluna sem er í kerrunni og tók utan um hana með báðum höndum.

Hann er bara Íslendingur eins og er. Hann fékk vegabréf núna um daginn. Hér er mynd af litla Íslendingnum, að sjálfsögðu í ullarnærskyrtu og sokkabuxum þökk sé ömmu Siggu.

Annars brosir hann bara nánast allan daginn og er aðeins að reyna að hlægja líka. Mamman er náttúrulega bæði brosleg og hlægileg, sérstaklega þegar hún syngur íslensku lögin. Það verður ekki langt til að hann hefur vit á því að gráta frekar þegar móðirin hefur upp raust sína og heimta þá frekar Siggu Beinteins og Maríu (eða 50cents ef hann fer að vilja pabbans).
Hann er enn að halda soldið vöku fyrir mér á nóttunni. Eða hann heldur kannski ekki vöku fyrir mér en hann vekur mig oft nokkrum sinnum á hverri nóttu. Það getur verið ansi þreytandi en svo hverfur öll þreytan um leið og hann spreðar einu sætu brosi. Læt fylgja með eina nýja brosmynd.

Þessar myndir og fleiri eru komnar inn á barnalandssíðuna hans Arinze.